Ghazal 94

زان یارِ دل‌نوازم، شُکری است با شکایت

گر نکته‌دانِ عشقی، بشنو تو این حکایت

بی‌مزد بود و مِنَّت، هر خدمتی که کردم

یا رب مباد کس را، مخدومِ بی‌عنایت

رندانِ تشنه‌لب را، آبی نمی‌دهد کس

گویی ولی‌شناسان، رفتند از این ولایت

در زلفِ چون کمندش، ای دل مپیچ کآن جا

سرها بریده بینی، بی‌جرم و بی‌جنایت

چشمت به غمزه ما را، خون خورد و می‌پسندی

جانا روا نباشد، خون‌ریز را حمایت

در این شبِ سیاهم، گم گشت راهِ مقصود

از گوشه‌ای برون آی، ای کوکبِ هدایت

از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نَیَفزود

زِنهار از این بیابان، وین راهِ بی‌نهایت

ای آفتابِ خوبان، می‌جوشد اندرونم

یک ساعتم بِگُنجان، در سایهٔ عنایت

این راه را نهایت، صورت کجا توان بست؟

کِش صد هزار منزل، بیش است در بِدایت

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم

جور از حبیب خوش‌تر، کز مُدَّعی رعایت

عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ

قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت

That one, from whose (fragrant) hyacinth lock, a great torment (of

jealousy), ambergris hath. Again, with those heart-gone (lovers), grace and reproach hath.

By the head of his own slain one (the lover), He (the Beloved) passeth (swiftly) like the wind: What can one do? For, He is (like swift) life

and swiftness (of departing), it (life) hath.

If that be the water of life, that the lip of my Beloved hath, Clear this

is that (only) a share of the mirage (not of the water of life), Khizr hath.

From behind the screen of His tress, the moon, displaying (the brilliancy of)

the sun, Is a great sun that, in front, a cloud hath. 5.

In every corner, my eye made flowing a torrent of tears, So

that, with a great (quantity of) water, freshness, Thy straight cypress hath.

In error, Thy bold glance sheddeth my blood; Be its opportunity (to do so); for a very correct judgment it—— hath. On account of my heart, Thy intoxicated eye desireth my liver (life)

The Bold one is intoxicated.

Perchance, inclination for a piece of roast meat (my liver), He hath. The path of questioning Thee is not my sick soul's

Happy that shattered one (the lover) who, an answer from the Beloved, hath.

Towards Hafiz's wounded heart, when a glance casteth Thy intoxicated

eye, that, in every corner, a ruined one (a lover) hath.

...

...

...

zan yar del-nuazm, shokri ast ba shakait

gar nokte-dane 'shaghi, beshno to in hekayat

bi-mazad bud o mennat, har khadamti ke kardam

ya rab mabad kas ra, makhdume bi-'nait

rendan tashne-lab ra, abi nemi-dahad kas

guyi vali-shanasan, rafatanad az in valait

dar zolf chon kamanadash, ey del mapich kan ja

sarha baride bini, bi-jaram o bi-janait

chashamat be ghamze ma ra, khun khord o mi-pasandi

jana rua nabashad, khun-riz ra hamait

dar in shab siahm, gam gasht rah maghsud

az gushe-ey birun ai, ey kukbe hadait

az har taraf ke raftam, joz vahashatm nayafzud

zenhar az in biaban, vin rah bi-nahait

ey aftab khuban, mi-jushd anadrunm

yek sa'tam begonjan, dar saye 'nait

in rah ra nahait, surt koja tavan basat?

kesh sad hezar manzel, bish ast dar bedait

har chand bardi abm ruy az darat natabm

jowr az habib khosh-tar, kaz modda'i r'ait

'shaghat resad be faryad, ar khod be sane hafez

gharan ze bar bakhuani, dar chardae ruait