Ghazal 93

چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت

حقوقِ خدمتِ ما عرضه کرد بر کرمت

به نوکِ خامه رقم کرده‌ای سلامِ مرا

که کارخانهٔ دوران مباد بی رَقَمَت

نگویم از منِ بی‌دل به سهو کردی یاد

که در حسابِ خرد نیست سهو بر قَلَمَت

مرا ذلیل مگردان به شکرِ این نعمت

که داشت دولتِ سرمد عزیز و محترمت

بیا که با سرِ زلفت قرار خواهم کرد

که گر سَرَم برود برندارم از قدمت

ز حالِ ما دلت آگه شود مگر وقتی

که لاله بردمد از خاکِ کشتگانِ غمت

روانِ تشنهٔ ما را به جرعه‌ای دریاب

چو می‌دهند زُلالِ خِضِر ز جامِ جَمَت

همیشه وقتِ تو ای عیسیِ صبا خوش باد

که جانِ حافظِ دلخسته زنده شد به دَمَت

che lotf bud ke nagae rashhe-ye ghalamat

haghughe khedmat ma 'raze kard bar karamat

be nuke khame ragham karde-ey salam mara

ke karkhan-ye duran mabad bi raghamat

naguim az man bi-del be shu kardi yad

ke dar hasabe kharad nist shu bar ghalamat

mara zalil magardan be shokr in n'mat

ke dasht dolat saramad 'aziz o mahataramat

biya ke ba sar zalafat gharar khaaham kard

ke gar saram barud barandarm az ghadamat

ze hal ma dalat age shavad magar vaghti

ke lale baradamad az khak kashatgane ghamat

ravan tashan-ye ma ra be jor'e-ey daryab

cho mi-dahanad zolale khezer ze jam jamat

hamishe vaght to ey 'isye saba khosh bad

ke jan hafez dalakhaste zende shod be damat