Ghazal 480

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی

سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

دردمندان بلا زهر هلاهل دارند

قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم

شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا

به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟

نقل هر جور که از خلق کریمت کردند

قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی

بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد

از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر

که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

ey ke dar kashatan ma hich madara nakni

sud o sarmaie basuzi o mahaba nakni

daradamandan bala zhar halahl darand

ghasad in ghum khata bashad han ta nakni

ranaj ma ra ke tavan bord be yek gushe cheshm

sharat ansaf nabashad ke madaua nakni

did-ye ma cho be omid to dariast, chera

be tafaraj gazri bar lab darya nakni?

naghal har jowr ke az khalgh karimt karadanad

ghul saheb gharzan ast to an-ha nakni

bar to gar jelve konad shahed ma ey zahed

az khoda joz mi o ma'shugh tamna nakni

hafeza sajde be abruy cho mahrabsh bar

ke d'aii ze sar sadagh joz an ja nakni