Ghazal 473

وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانی

حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

کام‌بخشیِ گردون عمر در عوض دارد

جهد کن که از دولت دادِ عیش بستانی

باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد

گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت

عاقلا! مکن کاری کآورد پشیمانی

محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را

جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

با دعای شب‌خیزان ای شکردهان مستیز

در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ

کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی

کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت

با طبیب نامحرم حال درد پنهانی

می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد

تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن

ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

جمع کن به احسانی حافظ پریشان را

ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین‌دل

حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی

vaght ra ghanimt dan an ghadr ke batuani

hasl az hiat ey jan in dam ast ta dani

kam-bakhashye gardun 'omr dar 'uz darad

jahad kon ke az dolat dad 'ish bastani

baghban cho man zin ja bagazaram haramt bad

gar be jay man sarui gheyr dust banshani

zahed pashiman ra zugh bade khaahad kashat

'aghla! makon kari kaurd pashimani

mahatasab nemi-danad in ghadr ke sufi ra

janas khangi bashad hamcho la'l ramani

ba do'aye shab-khizan ey shakaradhan mastiz

dar panae yek asm ast khatm salimani

panad 'asheghan beshno o az dar tarab baza

ka'in hame nemi-arazd shaghal 'alam fani

yausf 'zizm raft ey baradran rahmi

kaz ghamash ajab binam hal pir kan'ani

pish zahed az rendi dam mazan ke natavan goft

ba tabib namaharm hal dard panhani

mi-ruy o mazhgant khun khalgh mi-rizd

tiz mi-ruy jana tarasamat farumani

del ze nauk chashamat gush dashatm liken

abruy kamandart mi-bord be pishani

jam' kon be ahsani hafez parishan ra

ey shakanaj gisuit majam' parishani

gar to farghi az ma ey negar sangin-del

hal khod bakhuahm goft pish asf sani