Ghazal 468

که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟

که به کوی مِی‌فروشان دو هزار جم به جامی

شده‌ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارم

که به همت عزیزان برسم به نیک‌نامی

تو که کیمیافروشی نظری به قلب ما کن

که بضاعتی نداریم و فکنده‌ایم دامی

عجب از وفای جانان که عنایتی نفرمود

نه به نامه‌ای پیامی نه به خامه‌ای سلامی

اگر این شراب خام است اگر آن حریف پخته

به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح

که چو مرغ، زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

سر خدمت تو دارم بخرم به لطف و مفروش

که چو بنده کمتر افتد به مبارکی غلامی

به کجا برم شکایت؟ به که گویم این حکایت؟

که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی

بگشای تیر مژگان و بریز خون حافظ

که چنان کشنده‌ای را نکند کس انتقامی

ke bord be nazd shahan ze man geda piami?

ke be kuy mi-farushan do hezar jam be jami

shade-am kharab o badnam o hanuz amiduarm

ke be hemmat 'zizan barasam be nik-nami

to ke kimiafrushi nazri be ghalab ma kon

ke baza'ti nadarim o fakande-aim dami

ajab az vafai janan ke 'naiti nafarmud

na be name-ey piami na be khame-ey salami

agar in sharab kham ast agar an harif pakhte

be hezar bar bahatar ze hezar pakhte khami

ze raham mifakn ey sheykh be dane-hai tasbih

ke cho morgh, zirk oftad nafatad be hich dami

sar khedmat to daram bakharam be lotf o mafrush

ke cho bande kamatar oftad be mabarki ghalami

be koja baram shakait? be ke guyam in hekayat?

ke labat hiat ma bud o nadashti duami

bagshai tir mazhgan o bariz khun hafez

ke chenan kashande-ey ra nakanad kas anatghami