Ghazal 463

سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

و جاوَبَتِ الْمثاني و الْمِثالي

عَلیٰ وادِي الْأَراک و مَن عَلَیها

و دارٍ بِاللَّویٰ فوقَ الرِّمالِ

دعاگوی غریبان جهانم

و أَدعُو بِالتَّواتُر و التَّوالي

به هر منزل که رو آرد خدا را

نگه دارش به لطف لایزالی

منال ای دل که در زنجیر زلفش

همه جمعیت است آشفته حالی

ز خطت صد جمال دیگر افزود

که عمرت باد صد سال جلالی

تو می‌باید که باشی ور نه سهل است

زیانِ مایهٔ جاهی و مالی

بر آن نقاش قدرت آفرین باد

که گرد مه کشد خط هلالی

فَحُبُّک راحَتي في کُلِّ حینٍ

و ذِکرُک مونِسي في کُلِّ حالِ

سویدای دل من تا قیامت

مباد از شوق و سودای تو خالی

کجا یابم وصال چون تو شاهی

من بدنامِ رندِ لااُبالی

خدا داند که حافظ را غرض چیست

و عِلْمُ اللّهِ حَسْبي مِن سُؤالي

salam allah ma karra alallaiali

o javabate alamsani o almesali

'ali vaadei alarak o man 'alaiha

o dar bealallaui fugha alarremale

d'agui ghariban jahanm

o ad'ou bealattauator o alattauali

be har manzel ke ru arad khoda ra

negah darsh be lotf laizali

manal ey del ke dar zanjir zalafash

hame jam'it ast ashafte hali

ze khatat sad jamal digar afzud

ke 'marat bad sad sal jalali

to mi-bayad ke bashi var na shal ast

ziane maye jahi o mali

bar an naghash ghadarat afrin bad

ke garad mah kashad khat halali

fahobbok rahati fi kolle hinen

o zekrok munesi fi kolle hal

suidai del man ta ghiamt

mabad az showgh o sudai to khali

koja yaabm vesal chon to shahi

man badname rend laabali

khoda danad ke hafez ra gharaz chist

o 'elm allah hasbi man so'ali