Ghazal 460

سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

أُلاقی مِن نَواها ما أُلاقی

الا ای ساروان منزل دوست

إِلی رُکبانِکُم طالَ اشْتیاقی

خِرَد در زنده‌رود انداز و می نوش

به گلبانگ جوانان عراقی

رَبیعُ العُمرِ فی مَرعیٰ حِماکُم

حَماکَ اللّهُ یا عَهدَ التَّلاقی

بیا ساقی بده رَطْل گرانم

سَقاکَ اللّهُ مِن کَأسٍ دِهاقِ

جوانی باز می‌آرد به یادم

سماع چنگ و دست افشان ساقی

می باقی بده تا مست و خوشدل

به یاران برفَشانم عمر باقی

درونم خون شد از نادیدن دوست

أَلا تَعْساً لِأیّامِ الفِراقِ

دُموعی بَعدَکُم لا تَحْقِروها

فَکَم بحرٍ عَمیقٍ مِن سَواقِ

دمی با نیکخواهان متفق باش

غنیمت دان امور اتفاقی

بساز ای مطرب خوشخوان خوشگو

به شعر فارسی، صوت عراقی

عروسی بس خوشی ای دختر رَز

ولی گه گه سزاوار طلاقی

مسیحای مجرد را برازد

که با خورشید سازد هم‌وُثاقی

وصال دوستان روزی ما نیست

بخوان حافظ غزل‌های فراقی

solaimi monzo hallat beal'raghe

olaghi man nauaha ma olaghi

ala ey saruan manzel dust

eli rokbanekom tala ashtiaghi

kherad dar zende-ravad andaz o mi nush

be galbang juanan 'raghi

rabi'o al'omre fi mar'i hemakom

hamaka allah ya ahd alattalaghi

biya saghi bedeh ratl garanm

saghaka allah man kaasen dehaghe

javani baz mi-arad be yaadm

sama' chang o dast afshan saghi

mi baghi bedeh ta mast o khushadl

be yaran barfashanm 'omr baghi

darunm khun shod az nadidn dust

ala ta'san leayyame alferaghe

domu'i ba'dakom la tahgheruha

fakam bahren 'amighen man sauaghe

dami ba nikkhuahan matafagh bash

ghanimt dan amur atfaghi

besaz ey motreb khushkhuan khushgu

be she'r farsi, sut 'raghi

'rusi bas khushi ey dakhatar raz

vali ge ge sazauar talaghi

masihai majarad ra barazd

ke ba khorshid sazd ham-vosaghi

vesal dustan ruzi ma nist

bekhaan hafez ghazal-hai faraghi