Ghazal 450

روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

مخلصان را نه به وضع دگران می‌داری

گوشهٔ چشمِ رضایی به منت باز نشد

این چنین عزت صاحب‌نظران می‌داری

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار

دست در خون دل پرهنران می‌داری

نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ

همه را نعره‌زنان جامه‌دران می‌داری

ای که در دلق ملمّع طلبی نقد حضور

چشم سری عجب از بی‌خبران می‌داری

چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ

سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

گوهر جام‌جم از کان جهانی دگر است

تو تمنا ز گل کوزه‌گران می‌داری

پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه روی

طمع مهر و وفا زین پسران می‌داری؟

کیسهٔ سیم و زرت پاک بباید پرداخت

این طمع‌ها که تو از سیم‌بران می‌داری

گر چه رندی و خرابی گنه ماست ولی

عاشقی گفت که تو بنده بر آن می‌داری

مگذران روز سلامت به ملامت حافظ

چه توقع ز جهان گذران می‌داری؟

ruzgari-st ke ma ra nagran mi-dari

makhalsan ra na be vaz' dagran mi-dari

gushe cheshm razaii be mennat baz nashod

in chenin 'zat saheb-nazran mi-dari

sa'd an be ke bapushi to cho az bahr negar

dast dar khun del parahanran mi-dari

na gol az dast ghamat rasat o na bolbol dar bagh

hame ra n're-zanan jame-daran mi-dari

ey ke dar dalagh malamam' talbi naghd hozur

cheshm sari ajab az bi-khabran mi-dari

chon tuii narges bagh nazar ey cheshm o cheragh

sar chera bar man del-khaste garan mi-dari?

gohar jam-jam az kan jahani degar ast

to tamna ze gol kuze-garan mi-dari

padar tajarbe ey del tuii akhar ze che ruy

tama' mehr o vafa zin pasran mi-dari?

kis-ye sim o zarat pak babaid pardakht

in tama'-ha ke to az sim-baran mi-dari

gar che rendi o kharabi gane mast vali

'ashghi goft ke to bande bar an mi-dari

magazran ruz salamat be malamt hafez

che tugh' ze jahan gazran mi-dari?