Ghazal 448

ای که در کوی خرابات مقامی داری

جم وقت خودی ار دست به جامی داری

ای که با زلف و رخِ یار گذاری شب و روز

فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری

ای صبا! سوختگان بر سر ره منتظرند

گر از آن یار سفرکرده پیامی داری

خال سرسبز تو خوش دانهٔ عیشی‌ست ولی

بر کنار چمنش وه که چه دامی داری

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم

بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری

چون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبود

می‌کنم شکر که بر جور دوامی داری

نام نیک ار طلبد از تو غریبی چه شود؟

تویی امروز در این شهر که نامی داری

بس دعای سحرت مونس جان خواهد بود

تو که چون حافظ شب‌خیز غلامی داری

In the snare of Thy tress, my heart entangled—— of itself is. Slay with a glance

for to it (the heart), punishment of itself is.

If from Thy hand issue our heart's desire, Be (ready) at hand

for goodness in place of itself is. O sweet idol! by Thy soul (I swear) that like a candle, In dark nights my desire, effacement of myself is.

O bulbul! when thou expressedest opinion of love, to thee, I said:— " Do not (express an opinion)

for that rose (the beloved), self-going, for the sake of itself is." 5.

The perfume of the rose is in no need of the musk of Chin and of Chigal

For, its pods of musk (sweet fragrance) from the fastenings (leaves) of the coat of itself is.

Go not to the house of the Lords void of liberality of the age

For the corner of ease in the dwelling of one's self is.

Hafiz consumed; and (so consumed) in the condition of love and of life

staking, Yet, at the head of covenant and of fidelity of himself is. 4.

The rose is only in thought of itself

and glanceth not at the lover's state.

...

ey ke dar kuy kharabat maghami dari

jam vaght khudi ar dast be jami dari

ey ke ba zolf o rokh yar gazari shab o ruz

farasatat bad ke khosh sabhi o shami dari

ey saba! sukhatgan bar sar rah manatazaranad

gar az an yar safarakarde piami dari

khal sarasabaz to khosh dan-ye 'ishi-st vali

bar kenar chamanash vae ke che dami dari

buy jan az lab khandan ghadah mi-shanum

beshno ey khaje agar zan ke mashami dari

chon be hangam vafa hich sabatit nabud

mi-konam shokr ke bar jowr duami dari

nam nik ar talabad az to gharibi che shavad?

tuii emruz dar in shahr ke nami dari

bas do'aye sharat muns jan khaahad bud

to ke chon hafez shab-khiz ghalami dari