Ghazal 43

صَحنِ بُستان ذوق‌بخش و صحبتِ یاران خوش است

وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ می‌خواران خوش است

از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش می‌شود

آری آری طیبِ اَنفاسِ هواداران خوش است

ناگشوده گُل نِقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد

ناله‌ کن بلبل که گلبانگِ دل‌اَفکاران خوش است

مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق

دوست را با نالهٔ شب‌های بیداران خوش است

نیست در بازارِ عالَم خوشدلی ور زان که هست

شیوهٔ رندی و خوش‌باشیِ عیاران خوش است

از زبانِ سوسنِ آزاده‌ام آمد به گوش

کاندر این دِیرِ کهن، کارِ سبکباران خوش است

حافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلیست

تا نپنداری که احوالِ جهان‌داران خوش است

The court of the garden (the world) is joy-giving (producing manifestations of Love's glories); and the society of friends (the soul and the body that intervene

between the seeker and the Sought), pleasant; Pleasant, be the time of the rose (the Murshid), whereby the time of wine- drinkers (lovers of God) is pleasant.

From the morning breeze, momently our soul's perfume is

pleasant. Yes, yes. The perfume of desire-possessing spirits^— is pleasant.

The rose (the Murshid), veil unlifted prepared to depart (to the next world): O Bulbul (holy Traveller)! bewail

for the plaint of heart-wounded ones is pleasant.

To the night-singing bird, be the good news that, in Love's path, To

the Friend (God), the vigilant one, weeping at night (for sin)- is pleasant. 5.

From the tongue of the Lily, came to my ear this noble speech, "

In the old cloister (this world), the work of those light of burden is pleasant."

...

...

sahne bostan zugh-bakhsh o sohbat yaran khosh ast

vaght gol khosh bad kaz vai vaght mi-khuaran khosh ast

az saba har dam mashame jan ma khosh mi-shavad

ari ari tibe anfase huadaran khosh ast

nagshude gol neghab, ahang rahalat saz kard

nale kon bolbol ke galbange del-afkaran khosh ast

morgh khushkhuan ra bashart bad kanadr rah 'eshgh

dust ra ba nale shab-hai bidaran khosh ast

nist dar bazar 'alam khushadli var zan ke hast

shive rendi o khosh-bashi 'iaran khosh ast

az zaban susne azade-am amad be gush

kanadr in deyr khan, kar sabokbaran khosh ast

hafeza! tork jahan gafatan tarigh khushadlist

ta napandari ke ahuale jahan-daran khosh ast