Ghazal 401

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من

روی رنگین را به هر کس می‌نماید همچو گل

ور بگویم بازپوشان بازپوشاند ز من

چشم خود را گفتم آخر یک نظر سیرش ببین

گفت می‌خواهی مگر تا جوی خون راند ز من؟

او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود

کام بستانم از او یا داد بستاند ز من

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست

بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من

گر چو شمعش پیش میرم بر غمم خندان شود

ور برنجم خاطر نازک برنجاند ز من

دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگرید

کو به چیزی مختصر چون باز می‌ماند ز من

صبر کن حافظ که گر زین دست باشد درس غم

عشق در هر گوشه‌ای افسانه‌ای خواند ز من

Who am I that, over that fragrant (noble) mind, I should pass

Thou doest me favours. O dust of Thy door! the crown of my head, be!

O heart-ravish er! slave-cherishing, taught Thee who ? Say, For to Thy watchers, this idea never will I impute. O holy bird (the perfect murshid)! thy blessing the guide of my path, make; For, to our goal, long is the Path; new to journeying, am I. O morning breeze! my service cause to reach (the murshid), Saying

— "Me, at the time of the prayer of morn, forget not." 5.

Happy that day, when, from this stage (this world), my chattels (of existence) I bind up; And, from the head of Thy street, news of me, the companions ask (saying

— Where went he ?) Me, the path to the special place of khilvat, show, so that, after this, Wine with Thee I may drink; and again the world's grief suffer not.

Lofty, is the rank of verse and world-captivating. Speak; So that, full of pearls, thy mouth the ocean-king may make. O Hafiz! it

is fit if, in thy search for the jewel of union, With tears, my eye I make an ocean; and, in it, dive.

...

...

...

...

chon shum khak rahash daman bifshand ze man

var baguim del bagardan ru bagardand ze man

ruy rangin ra be har kas mi-nemayad hamcho gol

var baguim bazpushan bazpushand ze man

cheshm khod ra goftam akhar yek nazar sirsh bebin

goft mi-khaahi magar ta jui khun rand ze man?

u be khunm tashne o man bar labash ta chon shavad

kam bastanm az u ya dad bastand ze man

gar cho farhadm be talkhi jan barayad bak nist

bas hekayat-hai shirin baz mi-manad ze man

gar cho sham'sh pish mirm bar ghamam khandan shavad

var baranajam khater nazk baranjand ze man

dustan jan dade-am bahr dahansh banagrid

ku be chizi makhatasar chon baz mi-manad ze man

sabr kon hafez ke gar zin dast bashad daras gham

'eshgh dar har gushe-ey afsane-ey khuand ze man