Ghazal 398

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

چون ساغرت پُر است بنوشان و نوش کن

در راه عشق وسوسهٔ اهرمن بسیست

پیش آی و گوشِ دل به پیام سروش کن

برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماند

ای چنگ ناله برکش و ای دف خروش کن

تسبیح و خرقه لذّت مستی نبخشدت

همّت در این عمل طلب از می‌فروش کن

پیران سخن ز تجربه گویند گفتمت

هان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن

بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق

خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن

با دوستان مضایقه در عمر و مال نیست

صد جان فدای یار نصیحت نیوش کن

ساقی که جامت از می صافی تهی مباد

چشم عنایتی به من دردنوش کن

سرمست در قبای زرافشان چو بگذری

یک بوسه نذر حافظ پشمینه‌پوش کن

O (true Beloved)! the form, all of Thine is beautiful

and the place all of Thine, happy: My heart from the grace of the ruby lip sugar-eating— of Thine, happy.

Gracious is Thy existence like a fresh rose-leaf: Like the cypress of paradise, head to foot of Thine, happy. Sweet, the way of Thy

grace; beautiful Thy line (of down) and mole: The eye and the eye-brow of Thine, adorned; the stature and form of Thine, happy.

Both, my fancy — the rose-garden full of decoration and adornment of Thine

Also, my heart, — by the lily-exhaling tress — — of Thine, happy. 5.

(O true Beloved!) before Thy eye, I die. For, in

that sickness, Pain maketh me, through the adorned cheek of Thine, happy.

In love's path, where, from calamity's torrent is no passing, My own

heart, I make by the sight (of the form) of Thine happy.

In the desert of search, although from every side

is danger, Hafiz, heart-bereft, goeth in love—— of Thine happy.

...

...

...

ey nur cheshm man sakhni hast gush kon

chon saghart por ast banushan o nush kon

dar rah 'eshgh vasus-ye aharamn basist

pish ai o gush del be piam sarush kon

barag nua tabe shod o saz tarab namand

ey chang nale barkesh o ey daf kharush kon

tasbih o kherghe lazzat masti nabakhashadat

hemmat dar in 'amal talab az mi-farush kon

piran sokhan ze tajarbe guind gafatamat

han ey pasar ke pir shui panad gush kon

bar hushamand salasle nanhad dast 'eshgh

khaahi ke zolf yar keshi tork hush kon

ba dustan mazaighe dar 'omr o mal nist

sad jan fadai yar nasiht niush kon

saghi ke jamt az mi safi tahi mabad

cheshm 'naiti be man daradnush kon

saramasat dar ghabai zarafshan cho bagazri

yek buse nazar hafez pashmine-push kon