Ghazal 397

ز در در آ و شبستان ما منور کن

هوای مجلس روحانیان معطر کن

اگر فقیه نصیحت کند که عشق مباز

پیاله‌ای بدهش گو دماغ را تر کن

به چشم و ابروی جانان سپرده‌ام دل و جان

بیا بیا و تماشای طاق و منظر کن

ستاره شب هجران نمی‌فشاند نور

به بام قصر برآ و چراغ مه بر کن

بگو به خازن جنت که خاک این مجلس

به تحفه بر سوی فردوس و عود مجمر کن

از این مزوجه و خرقه نیک در تنگم

به یک کرشمه صوفی‌وشم قلندر کن

چو شاهدان چمن زیردست حسن تواَند

کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن

فضول نفس حکایت بسی کند ساقی

تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن

حجاب دیده ادراک شد شعاع جمال

بیا و خرگه خورشید را منور کن

طمع به قند وصال تو حد ما نبود

حوالتم به لب لعل همچو شکر کن

لب پیاله ببوس آنگهی به مستان ده

بدین دقیقه دماغ معاشران تر کن

پس از ملازمت عیش و عشق مه‌رویان

ز کارها که کنی شعر حافظ از بر کن

From the wine's sparkle (the glories of Love for God), the Arif knew the hidden mystery

Every one's essence (of capability), by this ruby (the ruddy wine of Love) thou canst know.

Only the bird of the morning (the nightingale) knovveth the value of the rose- bud

For, not every one that read a page, the meaning—— knew.

To my work-stricken heart, I offered two (this and the next) worlds. (Them it accepted not)

Save love for Thee, the rest all effacement, it (my heart) knew.

The Heart-Ravisher (God) regarded not our ease (union with Him), time's busi- ness (in this world)

If not, on our part, the heart-expectation (and the complete desire), He - knew.

This versified jewel of verse that, from his mind, he evoked,

Hafiz The effect of the instruction of Asaf, the second, - knew.

...

...

...

...

...

...

...

ze dar dar a o shabastan ma manur kon

havaye majles ruhanian m'tar kon

agar faghie nasiht konad ke 'eshgh mabaz

piyale-ey badahash gu damagh ra tar kon

be cheshm o abruy janan saparde-am del o jan

biya biya o tamashai tagh o manazar kon

satare shab hejran nemi-fashand nur

be bam ghasar bara o cheragh mah bar kon

begu be khazn jannat ke khak in majles

be tahfe bar suye fardus o 'ud majamar kon

az in mazuje o kherghe nik dar tanagam

be yek kereshme sufi-vashm ghalanadar kon

cho shahdan chaman ziradast hosn tuand

kereshme bar saman o jelve bar sanubr kon

fazul nafas hekayat basi konad saghi

to kar khod made az dast o mi be saghar kon

hajab dide adrak shod sh'a' jamal

biya o kharge khorshid ra manur kon

tama' be ghanad vesal to had ma nabud

hualatm be lab la'l hamcho shokr kon

lab piyale babus anghi be mastan de

bedin daghighe damagh m'ashran tar kon

pas az malazamt 'ish o 'eshgh mah-ruian

ze karha ke koni she'r hafez az bar kon