Ghazal 392

دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن

در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن

از دوستان جانی، مشکل توان بریدن

خواهم شدن به بستان، چون غنچه با دلِ تنگ

وآنجا به نیک‌نامی، پیراهنی دریدن

گه چون نسیم با گل، راز نهفته گفتن

گه سِرّ عشق‌بازی، از بلبلان شنیدن

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار

کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن

فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل

چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن

گویی برفت حافظ، از یاد شاه‌ یحیی

یا رب به یادش آور، درویش پروریدن

dani ke chist dolat? didar yar didn

dar kuy u gadaii, bar khasrui gazidn

az jan tama' baridn asan bud valikn

az dustan jani, moshkel tavan baridn

khaaham shodan be bastan, chon ghonche ba del tang

vaanja be nik-nami, pirahni daridn

ge chon nasim ba gol, raz nahafte gafatan

ge sar 'eshgh-bazi, az balablan shanidn

busidn lab yar, avval ze dast magzar

kakhr malul gardi, az dast o lab gazidn

farasat shamar sohbat, kaz in durahe manzel

chon bagazrim digar, natavan be ham rasidn

guyi beraft hafez, az yad shah yahii

ya rab be yaadsh aur, daruish paruridn