Ghazal 366

ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایم

از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم

رهروِ منزلِ عشقیم و زِ سرحدِّ عَدَم

تا به اقلیمِ وجود این همه راه آمده‌ایم

سبزهٔ خطِّ تو دیدیم و زِ بُستانِ بهشت

به طلبکاریِ این مهرگیاه آمده‌ایم

با چُنین گنج که شد خازنِ او روحِ امین

به گدایی به درِ خانهٔ شاه آمده‌ایم

لنگرِ حِلمِ تو ای کشتیِ توفیق کجاست؟

که در این بحرِ کَرَم غرقِ گناه آمده‌ایم

آبرو می‌رود ای ابرِ خطاپوش ببار

که به دیوانِ عمل نامه‌سیاه آمده‌ایم

حافظ این خرقهٔ پشمینه بینداز که ما

از پِیِ قافله با آتشِ آه آمده‌ایم

ma bedin dar na peye hashamat o jae amade-aim

az bad hadse in ja be panae amade-aim

raharve manzel 'shaghim o ze sarahadde 'adam

ta be aghlime vajud in hame rah amade-aim

sabaz-ye khat to didim o ze bostane behesht

be talabkarye in mahargiae amade-aim

ba chenin ganj ke shod khazne u ruhe amin

be gadaii be dar khane shah amade-aim

lanagre helme to ey kashatye tufigh kojast?

ke dar in bahre karam gharghe gonah amade-aim

abru mi-ravad ey abre khatapush babar

ke be diuane 'amal name-siyah amade-aim

hafez in kherghe pashmine bindaz ke ma

az peye ghafle ba atash ah amade-aim