Ghazal 360

گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَم

دگر آنجا که رَوَم عاقل و فرزانه رَوَم

زین سفر گر به سلامت به وطن باز رَسَم

نَذر کردم که هم از راه به میخانه روم

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک

به درِ صَومَعَه با بَربَط و پیمانه روم

آشنایانِ رَهِ عشق گَرَم خون بخورند

ناکَسَم گر به شکایت سویِ بیگانه روم

بعد از این دستِ من و زلفِ چو زنجیرِ نگار

چند و چند از پِیِ کامِ دلِ دیوانه روم

گر ببینم خمِ ابروی چو محرابش باز

سجدهٔ شُکر کنم و از پِیِ شُکرانه روم

خُرَّم آن دَم که چو حافظ به تَوَلّای وزیر

سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

gar az in manzel vairan be suye khane ravam

degar anja ke ravam 'aghel o farzane ravam

zin safar gar be salamat be vatn baz rasm

nazr kardam ke ham az rah be meykhane ravam

ta baguim ke che kashafam shod az in sir o saluk

be dar some'e ba barbat o pimane ravam

ashnaiane rah 'eshgh garam khun bakhurand

nakasam gar be shakait suye bigane ravam

ba'd az in dast man o zolf cho zanjire negar

chand o chand az peye kam del divane ravam

gar babinm khame abruy cho mahrabsh baz

sajad-ye shokr konam o az peye shokrane ravam

khorram an dam ke cho hafez be tavallai vazir

sarkhush az meykade ba dust be kashane ravam