Ghazal 350

به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

بهارِ توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کُنم؟

سخن درست بگویم نمی‌توانم دید

که مِی خورند حریفان و من نِظاره کنم

چو غنچه با لبِ خندان به یادِ مجلسِ شاه

پیاله گیرم و از شوق، جامه پاره کنم

به دورِ لاله دماغِ مرا عِلاج کنید

گر از میانهٔ بزمِ طَرَب کناره کنم

ز رویِ دوست مرا چون گلِ مراد شِکُفت

حوالهٔ سَرِ دشمن به سنگِ خاره کنم

گدایِ میکده‌ام، لیک وقتِ مستی بین

که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

مرا که نیست رَه و رسمِ لقمه‌پرهیزی

چرا ملامتِ رندِ شراب‌خواره کنم

به تختِ گُل بنشانم بُتی چو سلطانی

ز سنبل و سَمَنش، سازِ طوق و یاره کنم

ز باده خوردن پنهان مَلول شد حافظ

به بانگِ بَربَط و نِی، رازَش آشکاره کنم

'Tis a city full of graceful ones

and, on every side,- O friends! 'tis love's salutation, if ye make an idol, a bargain.

More fresh than this, the sky's eye seetli not a youth

In the hand, none beheld more beautiful than this Created of soul, who shall have seen a body ?

On this skirt, of these dusty ones be not an idol. a particle of

dust! The shattered one like me, from before thyself wherefore drivest thou ?

For great expectation is mine, of a kiss, or of an embrace. 5. Know the wine is without

alloy; haste; the time is opportune; Another year, who hath hope of a new spring?

In the garden, companions like the tulip and the rose, Each a cup taken to

the memory of the face of a friend. This knot, how may I loose ?

This mystery, how may I unfold ? A pain, and a severe pain

a work, and a difficult work. O lovely face! than the rose, a hundred-fold more lovely thou art, O Lord! path to Thy skirt, gain not a thorn!

In the hand of the tress, of a saucy one, is every thread of Hafiz's hair

'Tis difficult to dwell in a land like this.

...

...

be 'zame tobe sahar goftam asatkhare konam

bahare tobe-shakan mi-resad che chare konam?

sokhan darasat baguim nemi-tuanm did

ke mi khurand harifan o man nezare konam

cho ghonche ba lab khandan be yad majles shah

piyale girm o az showgh, jame pare konam

be dowr lale damaghe mara 'elaj kanid

gar az mian-ye bazme tarab kanare konam

ze ruy dust mara chon gol morad shekoft

hual-ye sar dashaman be sange khare konam

gadaye meykade-am, lik vaght masti bin

ke naz bar falak o hokm bar satare konam

mara ke nist rah o rasm laghme-parhizi

chera malamte rend sharab-khuare konam

be takhte gol banshanm boti cho saltani

ze sanabal o samansh, saz tugh o yaare konam

ze bade khuradn penhan malul shod hafez

be bange barbat o ney, razash ashkare konam