Ghazal 346

من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم

محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

من که عیبِ توبه‌کاران کرده باشم بارها

توبه از مِی وقتِ گُل دیوانه باشم گر کنم

عشق دردانه‌ست و من غَوّاص و دریا میکده

سر فروبُردم در آن جا تا کجا سر بَرکُنم

لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نامِ فِسق

داوری دارم بسی یا رب، که را داور کنم؟

بازکَش یک دَم عِنان ای تُرکِ شهرآشوبِ من

تا ز اشک و چهره راهت پُر زر و گوهر کنم

من که از یاقوت و لَعلِ اشک دارم گنج‌ها

کِی نظر در فیضِ خورشیدِ بلنداختر کنم

چون صبا مجموعهٔ گل را به آبِ لطف شست

کج دلم خوان، گر نظر بر صفحهٔ دفتر کنم

عهد و پیمانِ فلک را نیست چندان اعتبار

عهد با پیمانه بندم، شرط با ساغَر کُنم

من که دارم در گدایی گنجِ سلطانی به دست

کِی طمع در گردشِ گردونِ دون‌پَرور کنم

گر چه گَردآلودِ فقرم، شرم باد از همتم

گر به آبِ چشمهٔ خورشید دامن تَر کنم

عاشقان را گر در آتش می‌پسندد لطفِ دوست

تنگ چشمم گر نظر در چشمهٔ کوثر کنم

دوش لعلش عشوه‌ای می‌داد حافظ را، ولی

من نه آنم کز وی این افسانه‌ها باور کنم

Not that profligate am I that abandoning of the (true) Beloved and of the cup I make

An act like this, the muhtasib knoweth seldom do I make. • I who, years, censured the repenters (of wine-drinking), Repentance of (drinking) wine in the rose-season — mad shall I be, — if I make.

The (precious) pearl-grain is love; I (am) the diver; the wine-house (is) the sea

There, my head, I plunged; (it) up-lifted, let us see, where shall I make ?

I, who have treasures of the ruby and of the pearl of tears, Desire

for the bounty of the sun, lofty of star, how may I make ? 5.

I who, in beggary, have in hand the imperial treasure, Greed

for the revolution of the sphere, mean-cherishing, how may I make ?

Cup-taker is the tulip; intoxicated, is the narcissus; the name of impiety, on

me; Many a complaint, I have. O Lord! whom, judge shall I make ?

In the rose-season, thou speakest saying:—" Zahid be I" With eye and head (thy order, I accept)

but, I am going so that, counsel with the lovely one and with the cup,—— I may make.

If the Friend's grace approve of (casting) lovers into the fire (of hell), Closed

of eye, I am (even) if, on the fountain of Kausar, glance I make.

If, like the fruitless willow, pure like this I become

After this, from shame of the face of the rose, my head uplifted when shall I make ?

...

...

...

...

man na an ranadam ke tork shahed o saghar konam

mahatasab danad ke man in karha kamatar konam

man ke 'eyb tobe-karan karde bashm barha

tobe az mi vaght gol divane bashm gar konam

'eshgh dardane-st o man ghavvas o darya meykade

sar faruboradm dar an ja ta koja sar barkonm

lale saghargir o narges mast o bar ma nam fesgh

dauri daram basi ya rab, ke ra daur konam?

bazkash yek dam 'enan ey tork shahrashub man

ta ze ashk o chehre raht por zar o gohar konam

man ke az yaaghut o la'l ashk daram ganj-ha

key nazar dar feyz khorshid balandakhatr konam

chon saba majmu'-ye gol ra be ab lotf shasat

kaj delam khan, gar nazar bar safah-ye dafatar konam

ahd o pimane falak ra nist chandan a'tabar

ahd ba pimane banadam, sharat ba saghar konam

man ke daram dar gadaii ganj saltani be dast

key tama' dar garadshe gardune dun-parur konam

gar che gardalude fagharam, sharam bad az hamatam

gar be ab chasham-ye khorshid daman tar konam

'asheghan ra gar dar atash mi-pasanadad lotf dust

tang cheshmam gar nazar dar chasham-ye kusr konam

dush l'lash 'eshve-ey mi-dad hafez ra, vali

man na anm kaz vai in afsane-ha baur konam