Ghazal 336

مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

طایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم

به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانی

از سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزم

یا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانی

پیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزم

بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشین

تا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم

خیز و بالا بنما ای بتِ شیرین حرکات

کز سرِ جان و جهان دست فشان برخیزم

گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کَش

تا سحرگه ز کنارِ تو جوان برخیزم

روز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بده

تا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم

mozhde vasl to ku kaz sar jan barkhizm

taire ghodasm o az dam jahan barkhizm

be valai to ke gar bande khuishm khuani

az sar khuajagye kun o makan barkhizm

ya rab az abre hadait berasan barani

pishatr zan ke cho gardi ze miyan barkhizm

bar sar tarabte man ba mi o motreb banshin

ta be buit ze lahad raghas konan barkhizm

khiz o bala banma ey bate shirin harkat

kaz sar jan o jahan dast fashan barkhizm

garche pirm to shabi tang dar aghushm kesh

ta sharge ze kenar to javan barkhizm

ruz maragam nafsi mahalte didar bedeh

ta cho hafez ze sar jan o jahan barkhizm