Ghazal 333

نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم

به مویه‌هایِ غریبانه، قِصه پردازم

به یادِ یار و دیار آنچنان بِگِریَم زار

که از جهان رَه و رسمِ سفر براندازم

من از دیارِ حبیبم نه از بِلاد غریب

مُهَیمنا به رفیقانِ خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیقِ رَه تا من

به کویِ میکده دیگر عَلَم برافرازم

خِرَد ز پیریِ من کِی حساب برگیرد؟

که باز با صَنَمی طفل، عشق می‌بازم

بجز صَبا و شِمالم نمی‌شناسد کس

عزیز من! که بجز باد نیست دَم‌سازم

هوایِ منزل یار، آب زندگانیِ ماست

صبا بیار نسیمی ز خاکِ شیرازم

سِرشکم آمد و عیبم بگفت روی به روی

شکایت از که کنم؟ خانگی‌ست غَمّازَم

ز چَنگِ زهره شنیدم که صبح‌دم می‌گفت

«غلامِ حافظِ خوش‌لهجهٔ خوش‌آوازم»

At the head of Jamshid's cup, at that time thy glance, thou canst make,

When the dust of the wine-house, the collyrium of thy eye, thou canst make.

Without wine and the minstrel, be not* beneath the sky's arch (this world).

For, Within melody, grief from out of thy heart (depart) thou canst make.

The rose of thy object openeth the veil at that time, When, like the morning breeze, its service thou canst

make. Advance a step for travelling to love's stage, For, profits, thou mayest make if this journey thou canst make. 5.

Come. For, the remedy of the delight (of love), and of the presence (of the true Beloved), and

of the order of affairs, By the bounty — giving of one possessed of vision thou canst make.

Neither veil nor screen, hath the beauty of the true Beloved. But, Lay aside the dust

of the path (of thy existence) so that glance (at the true Beloved) thou canst make.

Thou that goest not forth from the house of nature (the body),

How passage to the street of Hakikat, (is it that) thou canst make.

...

...

...

namaz shame ghariban cho garie aghazm

be muie-haye gharibane, ghesse pardazm

be yad yar o diar anachnan begeryam zar

ke az jahan rah o rasm safar barandazm

man az diare habibm na az belad gharib

mohaimna be rafighane khod rasan bazm

khadai ra maddi ey rafighe rah ta man

be kuy meykade digar 'elm barafrazm

kherad ze piri man key hasab bargird?

ke baz ba sanami tafal, 'eshgh mi-bazm

bajaz saba o shemalm nemi-shanasd kas

'aziz man! ke bajaz bad nist dam-sazm

havaye manzel yar, ab zendegani mast

saba biyar nasimi ze khak shirazm

serashakm amad o 'ibm bagafat ruy be ruy

shakait az ke konam? khangi-st ghammazam

ze chang zhare shanidm ke sobh-dam mi-goft

gholam hafez khosh-lahaj-ye khosh-auazm