Ghazal 33

خلوت گُزیده را به تماشا چه حاجت است

چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

جانا به حاجتی که تو را هست با خدا

کآخِر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

ای پادشاهِ حُسن خدا را بسوختیم

آخِر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

اربابِ حاجتیم و زبانِ سؤال نیست

در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است

محتاج قِصه نیست گَرَت قصدِ خون ماست

چون رَخت از آن توست، به یغما چه حاجت است

جامِ جهان نماست ضمیرِ منیرِ دوست

اظهارِ احتیاج، خود آن جا چه حاجت است

آن شد که بارِ منتِ مَلّاح بردمی

گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست

اَحباب حاضرند، به اَعدا چه حاجت است

ای عاشقِ گدا چو لبِ روح‌بخشِ یار

می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است

حافظ! تو خَتم کن که هنر خود عَیان شود

با مدعی نزاع و مُحاکا چه حاجت است

khalvat gozide ra be tamasha che hajat ast

chon kuy dust hast be shara che hajat ast

jana be hajti ke to ra hast ba khoda

kakher dami baparas ke ma ra che hajat ast

ey padshah hosn khoda ra basukhtim

akhar s'al kon ke geda ra che hajat ast

arbabe hajtim o zaban s'al nist

dar hazarte karim, tamna che hajat ast

mahtaj ghesse nist garat ghasde khun mast

chon rakht az an tost, be yaghma che hajat ast

jam jahan namast zamire manire dust

azhare ahtiaj, khod an ja che hajat ast

an shod ke bar mennat mallah baradmi

gohar cho dast dad be darya che hajat ast

ey mad'i boro ke mara ba to kar nist

ahbab hazarand, be a'da che hajat ast

ey 'ashegh geda cho lab ruh-bakhsh yar

mi-danadt vazife, taghaza che hajat ast

hafez! to khatm kon ke honar khod 'aian shavad

ba mad'i naza' o mohaka che hajat ast