Ghazal 329

جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

یعنی غلامِ شاهم و سوگند می‌خورم

ساقی بیا که از مددِ بختِ کارساز

کامی که خواستم ز خدا شد مُیَسَّرَم

جامی بده که باز به شادیِّ رویِ شاه

پیرانه سر، هوایِ جوانیست در سرم

راهم مزن به وصفِ زلالِ خِضِر که من

از جامِ شاه جُرعه کَشِ حوضِ کوثرم

شاها اگر به عرش رسانم سریرِ فضل

مملوکِ این جِنابم و مسکین این دَرَم

من جرعه نوشِ بزمِ تو بودم هزار سال

کی تَرکِ آبخورْد کُنَد طبعِ خوگرم

ور باوَرَت نمی‌کند از بنده این حدیث

از گفتهٔ کمال، دلیلی بیاورم

«گر بَرکَنَم دل از تو و بَردارم از تو مِهر

آن مِهر بَر کِه افکنم؟ آن دل کجا بَرَم؟»

منصور بِنْ مُظَفَّرِ غازیست حرزِ من

و از این خجسته نام، بر اَعدا مُظَفَّرَم

عهدِ اَلَستِ من همه با عشقِ شاه بود

وَز شاهراهِ عمر، بدین عهد بگذرم

گردون چو کرد نظمِ ثُرَیّا به نامِ شاه

من نظمِ دُر چرا نکنم؟ از کِه کمترم؟

شاهین صفت چو طعمه چَشیدم ز دستِ شاه

کِی باشد التفات به صیدِ کبوترم

ای شاهِ شیرگیر چه کم گردد ار شود

در سایهٔ تو مُلکِ فَراغت مُیَسَّرَم

شعرم به یُمنِ مَدحِ تو صد مُلکِ دل گشاد

گویی که تیغِ توست زبانِ سُخنورم

بر گُلشنی اگر بگذشتم چو بادِ صبح

نِی عشق سرو بود و نه شوقِ صنوبرم

بویِ تو می‌شنیدم و بر یادِ رویِ تو

دادند ساقیانِ طَرَب یک دو ساغرم

مستی به آبِ یک دو عِنَب وضعِ بنده نیست

من سالخورده پیرِ خرابات پَروَرَم

با سِیرِ اخترِ فلکم داوری بَسیست

انصافِ شاه باد در این قصه یاورم

شُکرِ خدا که باز در این اوجِ بارگاه

طاووسِ عرش می‌شنود صیتِ شَهپَرَم

نامم ز کارخانهٔ عُشّاق محو باد

گر جز محبتِ تو بُوَد شغلِ دیگرم

شِبلُ الاَسَد به صیدِ دلم حمله کرد و من

گر لاغرم وگرنه شکارِ غضنفرم

ای عاشقانِ رویِ تو از ذَرِّه بیشتر

من کِی رَسَم به وصلِ تو کز ذَرِّه کمترم

بنما به من که مُنکِرِ حُسنِ رخِ تو کیست

تا دیده‌اش به گِزلِکِ غیرت برآورم

بر من فُتاد سایهٔ خورشیدِ سلطنت

و اکنون فَراغت است ز خورشیدِ خاورم

مقصود از این معامله بازارتیزی است

نی جلوه می‌فروشم و نی عشوه می‌خرم

Since on my head, fell thy auspicious shadow, Fortune became my slave; and prosperity, my servant. Years passed, since,

by me, fortune had passed away; In the fortune of union with Thee, by my door, it (fortune) returned.

In time (the world), vigilant, none had seen me, If, in sleep, thy form had been imagined by me. In grief for thee, to an end I take (I pass) my life

but, Believe not that without (memory of) thee, to an end) a moment I take (I pass). 5.

From that night when, into my straitened heart, thou returnedest, My beperfumed brain, a hundred candles kindled. The remedy for my pain, the Physician knoweth not: Without the Friend, I am shattered of heart

with the Friend, most happy.

Thou saidest: — "To my street, the chattels of halting (while journeying) bring not:"

By Thy soul, (I swear) that out from this street, I myself pass not.

The slave of a king and the purchased slave of an Asaf, every one is

Hafiz! the mean slave of the Sultan of the country (All Murtaza), I am. i.

This Ode is in praise of All. See the Ruba'iyat 617. 8. Asaf. See Ode 43. 654 DJVAN-I-HAFI? 38O. i. In the morning, Jauza (Gemini) placed before me the preservation (the small Kuran): That is: — The King's slave, I am

and the oath, I ate.

Saki! come; for, from effective fortune's aid, The desire that I desired became to me, through God attainable. A cup,

give; for again in joy of the King's face, Elderly of head, in my head, is desire for a youthful one.

Waylay me not with the description of the limpid water of Khizr

From the King's cup, a draught-drinker of Kausar's fountain, am I. 5.

O King! if to the ninth heaven (God's throne), I cause the throne of excellence to reach, Of this majesty, the purchased slave, am I

and of this door, the wretched one.

A thousand years, draught-drinker of Thy banquet, I was

My disposition, ardent of temperament, — water-drinking, how may it abandon ?

If, of the slave of this tale, belief be not thine

Of perfect speech, a proof I will bring. If, from thee, I up-pluck my heart; and, from thee, up-lift my love, On whom, may I cast this love; where, may I take that heart?

All in love for the King, was my covenant of Alast: From life's highway to this covenant, I

pass. 10. Mansur bin Muhamad Ghazi is my guard: From this auspicious name, victorious over my enemies am I.

I. This Ode is in praise of Sli. See Ode 396, c.

3. " The king " is Ali, the founder of the Sufis.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

juza sahar nahad hamail barabarm

ya'ni gholam shahm o sugand mi-khurm

saghi biya ke az madde bakht karsaz

kami ke khuasatm ze khoda shod moyassaram

jami bedeh ke baz be shadi ruy shah

pirane sar, havaye juanist dar saram

rahm mazan be vasfe zalale khezer ke man

az jam shah jor'e kesh huze kusarm

shaha agar be 'rash rasanm sarire fazal

mamluke in jenabm o meskin in daram

man jor'e nush bazme to budam hezar sal

key tork abkhurd konad tab' khugarm

var bavarat nemi-konad az bande in hadis

az gafat-ye kamal, dalili biaurm

gar barkanam del az to o bardarm az to mehr

an mehr bar ke afakanm? an del koja baram?

mansur ben mozaffare ghazist harze man

o az in khajaste nam, bar a'da mozaffaram

ahd alaste man hame ba 'eshgh shah bud

vaz shahrahe 'omr, bedin ahd bagazaram

gardun cho kard nazme sorayya be nam shah

man nazme dar chera nakanam? az ke kamataram?

shahin safat cho t'me chashidm ze dast shah

key bashad alatfat be seyd kabutarm

ey shah shirgir che kam garadad ar shavad

dar saye to molk faraght moyassaram

sh'ram be yomne madhe to sad molk del goshad

guyi ke tigh tost zaban sokhnurm

bar golashni agar bagazashatam cho bad sobh

ney 'eshgh sarv bud o na showgh sanubarm

buy to mi-shanidm o bar yad ruy to

dadand saghiane tarab yek do sagharm

masti be ab yek do 'enab vaz'e bande nist

man salkhurde pir kharabat parvaram

ba seire akhatre falakam dauri basist

ansafe shah bad dar in ghesse yaaurm

shokr khoda ke baz dar in auje bargae

tauuse 'rash mi-shanud site shahparam

namm ze karkhan-ye 'oshshagh mahu bad

gar joz mahabte to bud shaghle digarm

sheblo alasad be seyd delam hamle kard o man

gar lagharm vagarne shakare ghazanafaram

ey 'asheghan ruy to az zarree bishatr

man key rasm be vasl to kaz zarree kamataram

banma be man ke monkere hosn rokh to kist

ta dide-ash be gezleke ghirt baraurm

bar man fotad saye khorshid salatanat

o aknun faraght ast ze khorshid khaurm

maghsud az in m'amle bazartizi ast

ney jelve mi-farushm o ney 'eshve mi-kharam