Ghazal 326

در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

کز سر زلف و رخش، نعل در آتش دارم

عاشق و رندم و می‌خواره به آواز بلند

وین همه منصب از آن حور پری‌وش دارم

گر تو زین دست مرا بی سر و سامان داری

من به آه سحرت زلف، مشوش دارم

گر چنین چهره گشاید خطِ زنگاریِ دوست

من رخ زرد، به خونابه منقش دارم

گر به کاشانهٔ رندان قدمی خواهی زد

نُقل شعر شِکرین و مِیِ بی‌غش دارم

ناوَک غمزه بیار و رَسَنِ زلف که من

جنگ‌ها با دل مجروح بلاکش دارم

حافظا چون غم و شادیِّ جهان در گذر است

بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

In the secret house of my ease (the heart), a sweet idol (the true Beloved), I have

From Whose tress-tip and cheek, the horse-shoe (of agitation) in the. fire I have.

With loud shout, me (they call) — lover, profligate, wine-drinker! From that Hur, like the Pari, all

I have. If, in this way, me, resourceless Thou keep, •With a morning-sigh, dishevelled, Thy tress, I keep.

If to the abode of profligates, a pace Thou wilt take, The sweetmeat of sweet verse, and unalloyed wine, I have. 5. If

the ruddish beard of the Friend display like this its face (of splendour), With bloody water, my yellow (grief-stricken) face painted (ruddy) 1 have.

From the path of the tress, bring the arrow of

the glance. For, With my wounded heart, calamity-enduring, contests I have.

One hair-tip in my hand

and the other tip with the Friend: Regarding this hair-tip, years, contentions (pulling different ways), I have.

O Hafiz! when avanishing are the world's grief and joy, That is best that, my own heart, happy I

have. a. Pari. Ode 25, c. 2; 366, c. 5; 416, c. 4; 475, c. 8. 68o

...

dar nahankhan-ye 'sharat sanmi khosh daram

kaz sar zolf o rakhash, n'l dar atash daram

'ashegh o ranadam o mi-khuare be auaz boland

vin hame manasab az an hur pari-vash daram

gar to zin dast mara bi sar o saman dari

man be ah sharat zolf, mashush daram

gar chenin chehre gashaid khat zangarye dust

man rokh zarad, be khunabe managhash daram

gar be kashan-ye rendan ghadmi khaahi zad

noghl she'r shekrin o mi bi-ghash daram

navak ghamze biyar o rasane zolf ke man

janag-ha ba del majruh balaksh daram

hafeza chon gham o shadi jahan dar gozar ast

bahatar an ast ke man khater khod khosh daram