Ghazal 323

ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

که از بالابلندان شرمسارم

مگر زنجیرِ مویی گیردَم دست

وگر نه سر به شیدایی برآرم

ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردون

که شب تا روز اختر می‌شمارم

بدین شکرانه می‌بوسم لبِ جام

که کرد آگه ز رازِ روزگارم

اگر گفتم دعایِ مِی فروشان

چه باشد؟ حقِّ نعمت می‌گزارم

من از بازویِ خود دارم بسی شُکر

«که زورِ مردم آزاری ندارم»

سری دارم چو حافظ مست لیکن

به لطف آن سری امیدوارم

ze dast kuthe khod zir barm

ke az balabalandan sharamsarm

magar zanjire muii girdam dast

vagr na sar be shidaii bararm

ze cheshm man baparas auza'e gardun

ke shab ta ruz akhatr mi-shamarm

bedin shakrane mi-busm lab jam

ke kard age ze raz ruzgarm

agar goftam do'aye mi farushan

che bashad? hagh n'mat mi-gazarm

man az bazuye khod daram basi shokr

ke zure mardom azari nadarm

sari daram cho hafez mast liken

be lotf an sari amiduarm