Ghazal 319

سال‌ها پیرُویِ مذهبِ رندان کردم

تا به فتویّ خِرَد حرص به زندان کردم

من به سرمنزلِ عَنْقا نه به خود بُردم راه

قطعِ این مرحله با مرغِ سلیمان کردم

سایه‌ای بر دلِ ریشم فِکَن ای گنجِ روان

که من این خانه به سودایِ تو ویران کردم

توبه کردم که نبوسم لبِ ساقی و کنون

می‌گَزَم لب که چرا گوش به نادان کردم

در خِلاف‌آمدِ عادت بطلب کام! که من

کسب جمعیت از آن زلفِ پریشان کردم

نقش مستوری و مستی نه به دستِ من و توست

آن چه سلطانِ ازل گفت بکن، آن کردم

دارم از لطفِ ازل جنَّتِ فردوس طمع

گرچه دربانی میخانه فراوان کردم

این که پیرانه‌سَرَم صحبتِ یوسف بنواخت

اجر صبریست که در کلبهٔ احزان کردم

صبح‌خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم

گر به دیوانِ غزل صدرنشینم چه عجب؟

سال‌ها بندگیِ صاحبِ دیوان کردم

sal-ha pirouye mazhbe rendan kardam

ta be fatuyy kherad haras be zandan kardam

man be saramanazle 'angha na be khod boradm rah

ghat'e in marahle ba morgh saliman kardam

saye-ey bar del rishm fekan ey ganj ravan

ke man in khane be sudaye to vairan kardam

tobe kardam ke nabusm lab saghi o konun

mi-gazam lab ke chera gush be nadan kardam

dar khelaf-amad 'adt batalab kam! ke man

kasab jam'it az an zolf parishan kardam

naghsh masturi o masti na be dast man o tost

an che soltan azal goft bakan, an kardam

daram az lotf azal jannat fardus tama'

garche darbani meykhane farauan kardam

in ke pirane-saram sohbat yausf banuakht

ajr sabrist ke dar kalab-ye ahzan kardam

sobh-khizi o salamat talbi chon hafez

har che kardam hame az dolat gharan kardam

gar be diuane ghazal sadaranshinm che ajab?

sal-ha bandegi saheb diuan kardam