Ghazal 318

مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

تو را می‌بینم و میلم زیادَت می‌شود هر دَم

به سامانم نمی‌پرسی، نمی‌دانم چه سر داری

به درمانم نمی‌کوشی، نمی‌دانی مگر دردم؟

نه راه است این که بُگذاری مرا بر خاک و بُگریزی

گُذاری آر و بازم پرس تا خاکِ رَهَت گردم

ندارم دستت از دامن، به جز در خاک و آن دَم هَم

که بر خاکم روان گَردی بگیرد دامنت گَردم

فرو رفت از غمِ عشقت دَمَم دَم می‌دهی تا کی؟

دَمار از من برآوردی نمی‌گویی برآوردم

شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز می‌جُستم

رُخَت می‌دیدم و جامی هلالی باز می‌خوردم

کشیدم در بَرَت ناگاه و شد در تابْ گیسویت

نهادم بر لبت لب را و جان و دل فِدا کردم

تو خوش می‌باش با حافظ، برو گو خصم جان می‌ده

چو گرمی از تو می‌بینم، چه باک از خصمِ دَم سَردم

Me, Thou beholdest; and, in a moment, my pain, greater Thou makest

; Thee, I behold; and momently my inclination for Thee greater becometh.

As to my state, Thou askest not; what mystery Thou hast, I know not

For my remedy, Thou strivest not; perchance, my pain, Thou knowest not.

Not the way is this that me, on the dust, Thou shouldst cast; and pass on

Pass by (me); and again my state ask, so that the dust of Thy Path, I may become.

From off Thy skirt, I keep not my hand, save in the dust (of the grave)

and, that very moment, When, over my dust (in the grave), Thou passest, — Thy skirt, my dust will seize. 5.

From grief of love for Thee, my breath (of life) descended. Breath, Thou givest till when ? Forth from me, destruction, Thou takest: Thou sayest not: — " Breath, bring forth." One night, in the darkness, from Thy (dark) tress, my heart I sought: Thy face, I beheld

and a cup of Thy ruby lip, again I drank.

Suddenly, Thee, into my bosom, I drew; and, into the curl of Thy tress, it (my heart) went

On Thy lip, my lip I placed; and, soul and heart, made sacrifice.

When, without us, in the desire of verdure and of the plain, moving

Thou wentest, Flowing, on my yellow (grief-stricken) cheek, becometh the red (bloody) tear.

To Hafiz, kind be Thou. To the enemy say: — "Thy life surrender:" When

on Thy part, warmth I see, of the enemy cold of breath, mine, what fear? 7.

mara mi-bini o har dam ziadat mi-koni dardam

to ra mi-binam o milm ziadat mi-shavad har dam

be samanm nemi-parsi, nemi-danam che sar dari

be darmanm nemi-kushi, nemi-dani magar daradam?

na rah ast in ke bogzari mara bar khak o bogrizi

gozari ar o bazm paras ta khak rahat garadam

nadarm dasatat az daman, be joz dar khak o an dam ham

ke bar khakm ravan gardi bagird damant garadm

faru raft az gham 'shaghat damam dam mi-dahi ta key?

damar az man baraurdi nemi-guyi barauradm

shabi del ra be tariki ze zalafat baz mi-josatm

rakht mi-didam o jami halali baz mi-khuradm

kashidm dar barat nagae o shod dar tab gisuit

nahadm bar labat lab ra o jan o del feda kardam

to khosh mi-bash ba hafez, boro gu khasam jan mi-de

cho garmi az to mi-binam, che bak az khasme dam saradm