Ghazal 311

عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

وز خدا دولتِ این غم به دعا خواسته‌ام

عاشق و رِند و نظربازم و می‌گویم فاش

تا بدانی که به چندین هنر آراسته‌ام

شَرمَم از خرقهٔ آلودهٔ خود می‌آید

که بر او وصله به صد شُعبده پیراسته‌ام

خوش بسوز از غَمَش ای شمع که اینک من نیز

هم بدین کار کمربسته و برخاسته‌ام

با چُنین حیرتم از دست بِشُد صرفهٔ کار

در غم افزوده‌ام آنچ از دل و جان کاسته‌ام

همچو حافظ به خرابات رَوَم جامه قبا

بو که در بَر کَشَد آن دلبرِ نوخاسته‌ام

'ashegh ruy javani khosh nukhaste-am

vaz khoda dolat in gham be do'a khuaste-am

'ashegh o rend o nazarbazm o mi-guyam fash

ta badani ke be chandin honar araste-am

sharmam az kherghe alude khod mi-ayad

ke bar u vasle be sad sho'bade piraste-am

khosh basuz az ghamash ey sham' ke aink man niz

ham bedin kar kamarabaste o barkhaste-am

ba chenin hiratm az dast beshod saraf-ye kar

dar gham afzude-am anch az del o jan kaste-am

hamcho hafez be kharabat ravam jame ghaba

bu ke dar bar kashad an delbar nukhaste-am