Ghazal 310

مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

خیرِ مقدم چه خبر؟ دوست کجا؟ راه کدام؟

یا رب این قافله را لطفِ ازل بدرقه باد

که از او خصم به دام آمد و معشوقه به کام

ماجرایِ من و معشوقِ مرا پایان نیست

هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

گل ز حَد بُرد تَنَعُّم نفسی رخ بنما

سرو می‌نازد و خوش نیست خدا را بخرام

زلفِ دلدار چو زُنّار همی‌فرماید

برو ای شیخ که شد بر تنِ ما خرقه حرام

مرغِ روحم که همی‌زد ز سرِ سِدره صَفیر

عاقبت دانهٔ خالِ تو فِکَندَش در دام

چشمِ بیمارِ مرا خواب نه در خور باشد

من لَهُ یَقتُلُ داءٌ دَنَفٌ کیفَ یَنام؟

تو تَرَحُّم نکنی بر منِ مُخلص گفتم

ذاکَ دعوایَ و ها انتَ و تِلکَ الایّام

حافظ ار میل به ابرویِ تو دارد شاید

جای در گوشهٔ محراب کنند اهلِ کلام

marahba taire farrokh peye farakhande piam

khire maghadam che khabar? dust koja? rah kadam?

ya rab in ghafle ra lotf azal badarghe bad

ke az u khasam be dam amad o m'shughe be kam

majraye man o ma'shugh mara paian nist

har che aghaz nadarad napzird anjam

gol ze had bord tana''om nafsi rokh banma

sarv mi-nazd o khosh nist khoda ra bakhram

zolf deldar cho zonnar hami-farmaid

boro ey sheykh ke shod bar tane ma kherghe haram

morgh ruhm ke hami-zad ze sar sedre safir

'aghabt dan-ye khal to fekandash dar dam

cheshm bimare mara khuab na dar khor bashad

man laho yaghtolo da' danafon kifa yanam?

to tarahhom nakni bar man mokhals goftam

zaka d'uaya o ha anta o telka alayyam

hafez ar mil be abruy to darad shaid

jay dar gushe mahrab konand ahl kalam