Ghazal 306

اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

رَسَد به دولتِ وصلِ تو کارِ من به اصول

قرار برده ز من آن دو نرگسِ رَعنا

فَراغ برده ز من آن دو جادو‌یِ مَکحول

چو بر درِ تو منِ بینوا‌یِ بی زر و زور

به هیچ باب ندارم رَهِ خروج و دُخول

کجا رَوَم چه کنم چاره از کجا جویم‌؟

که گَشته‌ام ز غم و جورِ روزگار مَلول

منِ شکستهٔ بدحال زندگی یابم

در آن زمان که به تیغِ غَمَت شَوَم مَقتول

خراب‌تر ز دلِ من غمِ تو جای نیافت

که ساخت در دلِ تنگم قرار‌گاهِ نزول

دل از جواهرِ مِهر‌ت چو صیقلی دارد

بُوَد ز زنگِ حوادث هر آینه مَصقول

چه جرم کرده‌ام؟ ای جان و دل، به حضرتِ تو

که طاعتِ منِ بیدل نمی‌شود مَقبول

به دَردِ عشق بساز و خموش کن حافظ

رموزِ عشق مَکُن فاش پیشِ اهلِ عقول

agar be kuy to bashad mara majale vasul

resad be dolat vasl to kar man be asul

gharar barde ze man an do narges ra'na

faragh barde ze man an do jadu-ye makhul

cho bar dar to man binua-ye bi zar o zur

be hich bab nadarm rah kharuj o dokhul

koja ravam che konam chare az koja juim-?

ke gashte-am ze gham o jowr ruzegar malul

man shekaste badhal zendegi yaabm

dar an zaman ke be tigh ghamat shavam maghtul

kharab-tar ze del man gham to jay niaft

ke sakht dar del tanagam gharar-gahe nazul

del az juahre mehr-t cho sighli darad

bud ze zange huads har ayene masghul

che jaram karde-am? ey jan o del, be hazarte to

ke ta'te man bidl nemi-shavad maghbul

be dard 'eshgh besaz o khamush kon hafez

ramuze 'eshgh makon fash pish ahl 'ghul