Ghazal 302

خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

که به ما می‌رسد زمانِ وصال

قصّةُ الْعِشق لَا اِنْفِصامَ لَها

فُصِمَت ها هُنا لسانَ القال

ما لِسَلمی و من بِذی سَلَمٍ

أینَ جِیرانُنا و کَیفَ الْحال

عَفَتِ الدارُ بَعدَ عافیةٍ

فَاسألوا حالَها عَنِ الاَطْلال

فی جَمالِ الکمالِ نِلتَ مُنی

صَرَّفَ اللهُ عَنکَ عَینَ کمال

یا بَریدَ الْحِمی حَماکَ الله

مرحباً مرحباً تَعال تَعال

عرصهٔ بزمگاه خالی ماند

از حریفان و جامِ مالامال

سایه افکند حالیا شبِ هجر

تا چه بازَند شبرُوانِ خیال

تُرکِ ما سویِ کَس نمی‌نِگرد

آه از این کبریا و جاه و جلال

حافظا عشق و صابری تا چند؟

نالهٔ عاشقان خوش است، بِنال

khosh khabar bashi ey nasim shemal

ke be ma mi-resad zaman vesal

ghasse al'eshgh laa enfesama laha

fosemat ha hona lasana alghal

ma lesalmi o man bezi salamen

aina jeiranona o kaifa alhal

'afate aldaro ba'd 'afie

faasalua halaha 'ane alatlal

fi jamal alakmale nelta moni

sarrafa allah 'anka 'aina kamal

ya barida alhemi hamaka allah

marahban marahban ta'al ta'al

'ras-ye bazamgae khali manad

az harifan o jam malamal

saye afakand halia shab hajr

ta che bazand shabrouane khiyal

tork ma suye kas nemi-negard

ah az in kabria o jae o jalal

hafeza 'eshgh o sabri ta chand?

nale 'asheghan khosh ast, benal