Ghazal 299

اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک

از آن گناه که نَفعی رسد به غیر، چه باک؟

برو به هر چه تو داری بخور، دریغ مخور

که بی‌دریغ زَنَد روزگار تیغِ هَلاک

به خاکِ پایِ تو ای سروِ نازپرورِ من

که روزِ واقعه پا وا مَگیرم از سرِ خاک

چه دوزخی، چه بهشتی، چه آدمی، چه پَری

به مذهبِ همه کفرِ طریقت است اِمساک

مهندسِ فَلَکی، راهِ دِیرِ شش جهتی

چنان بِبَست که رَه نیست زیرِ دیرِ مغاک

فریبِ دخترِ رَز طُرفِه می‌زند رَهِ عقل

مباد تا به قیامت خراب طارَمِ تاک

به راهِ میکده، حافظ! خوش از جهان رفتی

دعایِ اهلِ دلت باد، مونسِ دلِ پاک

(O murshid!) if wine them drink, pour a draught on the dust (the sons of dusty Adam)

The sin, wherein an advantage to the stranger reacheth, • what fear.

Now, on the sky's summit, dash love's door-curtain

For, thee to the dark pit (of the grave), death itself suddenly taketh.

With whatever thou hast, go; drink; and regret, suffer

not. For (on thy head), the sword of destruction time pitilessly striketh.

O graceful cypress, my cherisher! by the dust of Thy foot, (I conjure Thee) on the day

of events (the day of death), take not off Thy foot from the head of my dust, 5.

What dweller of hell, what dweller of paradise, what man, what angel,

In the religion of all, infidelity to the path (tarikat) is baseness.

The path of the house of six sides (this world), the geometrician of the sky (rea'son) Established so

that, beneath the snare of the pit (this world), is no path (of flight from it). • I.

O murshid! when manifestations of the true Beloved chance to thee, thou

shouldest give a taste thereof to thy disciples and the seekers of God.

agar sharab khuri jor'e-ey fashan bar khak

az an gonah ke naf'i resad be gheyr, che bak?

boro be har che to dari bakhur, darigh makhor

ke bi-darigh zanad ruzegar tigh halak

be khak pay to ey sarv nazaprure man

ke ruz vaagh'e pa vaa magirm az sar khak

che duzkhi, che bahashti, che admi, che pari

be mazhbe hame kafre tarighat ast emsak

mohandas falaki, rah deyr shash jahti

chenan bebast ke rah nist zir deyr maghak

faribe dakhatre raz torfee mi-zanad rah aghl

mabad ta be ghiamt kharab tarame tak

be rah meykade, hafez! khosh az jahan rafti

do'aye ahl dalat bad, munse del pak