Ghazal 286

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِی‌فروش

گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع

سخت می‌گردد جهان بر مردمانِ سخت‌کوش

وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک

زهره در رقص آمد و بَرْبَط زنان می‌گفت نوش

با دلِ خونین لبِ خندان بیاور همچو جام

نی گَرَت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش

تا نگردی آشْنا زین پرده رَمزی نشنوی

گوشِ نامحرم نباشد جایِ پیغامِ سروش

گوش کن پند ای پسر وز بهرِ دنیا غم مَخور

گفتمت چون دُر حدیثی، گر توانی داشت هوش

در حریمِ عشق نَتْوان زد دَم از گفت و شنید

زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

بر بساطِ نکته‌دانان خودفروشی شرط نیست

یا سخن دانسته گو ای مردِ عاقل، یا خموش

ساقیا مِی ده که رندی‌هایِ حافظ فهم کرد

آصِفِ صاحب‌قرانِ جرم‌بخشِ عیب‌پوش

dush ba man goft penhan kardani tizhush

vaz shoma penhan nashaid kard sar mi-farush

goft asan gir bar khod karha kaz ruy tab'

sakhat mi-garadad jahan bar maradmane sakhat-kush

vaan gaham dar dad jami kaz farughsh bar falak

zhare dar raghas amad o barbat zanan mi-goft nush

ba del khunin lab khandan biaur hamcho jam

ney garat zakhmi resad, aii cho chang andar kharush

ta nagardi ashna zin parde ramzi nashnui

gush namaharm nabashad jay pighame sarush

gush kon panad ey pasar vaz bahr donya gham makhor

gafatamat chon dar hadisi, gar tuani dasht hush

dar harime 'eshgh natavan zad dam az goft o shenid

zan ke anja jamle a'za cheshm bayad bud o gush

bar basate nokte-danan khudafrushi sharat nist

ya sokhan danaste gu ey marde 'aghel, ya khamush

saghiya mi de ke rendi-haye hafez faham kard

asefe saheb-gharane jaram-bakhsh 'eyb-push