Ghazal 282

بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

بتِ سنگین دلِ سیمین بناگوش

نگاری چابکی شِنگی کُلَه دار

ظریفی مَه وشی تُرکی قباپوش

ز تابِ آتشِ سودایِ عشقش

به سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش

چو پیراهن شوَم آسوده خاطر

گَرَش همچون قبا گیرم در آغوش

اگر پوسیده گردد استخوانم

نگردد مِهرت از جانم فراموش

دل و دینم دل و دینم بِبُرده‌ست

بَر و دوشش بَر و دوشش بَر و دوش

دوایِ تو دوایِ توست حافظ

لبِ نوشش لبِ نوشش لبِ نوش

bebarad az man gharar o taght o hush

bate sangin del simin banagush

nagari chabki shengi kolae dar

zarifi mah vashi torki ghabapush

ze tabe atash sudaye 'shaghash

be sane dig daim mi-zanam jush

cho pirahn shavam asude khater

garash hamchon ghaba girm dar aghush

agar puside garadad asatkhuanm

nagaradad mehart az janam faramush

del o dinm del o dinm beborde-st

bar o dushsh bar o dushsh bar o dush

duaye to duaye tost hafez

lab nushsh lab nushsh lab nush