Ghazal 279

خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

خداوندا نگه دار از زَوالش

ز رکن آباد ما صد لوحش الله

که عمرِ خضر می‌بخشد زلالش

میانِ جعفرآباد و مُصَلّا

عبیرآمیز می‌آید شِمالش

به شیراز آی و فیضِ روحِ قدسی

بجوی از مردمِ صاحب کمالش

که نامِ قند مصری برد آنجا؟

که شیرینان ندادند اِنفِعالش

صبا زان لولیِ شنگولِ سرمست

چه داری آگهی؟ چون است حالش؟

گر آن شیرین پسر خونم بریزد

دلا چون شیرِ مادر کن حلالش

مکن از خواب بیدارم خدا را

که دارم خلوتی خوش با خیالش

چرا حافظ چو می‌ترسیدی از هجر

نکردی شُکرِ ایامِ وصالش؟

O happy! Shiraz, and its peerless site

O Lord! it from decline, preserve. For our Ruknabad, a hundred praises, Whose limpid water life to Khizr gave.

Between Ja'farabad and Musalla, Ambergris-mixing, cometh its (cool) north wind. To Shiraz, come

and the bounty of the holy spirit (Jibra.il), ' For it, from the man endowed with perfection (Hafiz), ask. 5.

Here (in Shiraz), who mentioneth Egyptian candy? For the sweet ones (the lovely ones, the

beloved ones, the utterers of sweet words, of Shiraz) have not given (imputed to) it shame.

O breeze! of that lovely, wholly intoxicated wanton, News, what hast thou ? Her state is what

? For God's sake, from this dream, awake me not, For, in its image, a sweet pleasure I have.

...

...

...

...

...

khusha shiraz o vaz'e bi-masalsh

khadaunda negah dar az zaualsh

ze rakan abad ma sad luhsh allah

ke 'omr khazar mi-bakhashad zalalsh

miyan j'farabad o mosalla

'biramiz mi-ayad shemalsh

be shiraz ai o feyz ruhe ghadsi

bajui az mardom saheb kamalsh

ke nam ghanad masri bord anja?

ke shirinan nadadand enfe'alsh

saba zan luli shangule saramasat

che dari aghi? chon ast halsh?

gar an shirin pasar khunm barizd

dala chon shire madr kon halalsh

makon az khuab bidarm khoda ra

ke daram khaluti khosh ba khialsh

chera hafez cho mi-tarsidi az hajr

nakardi shokr ayyam vasalsh?