Ghazal 277

فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش

گُل در اندیشه که چُون عشوه کُنَد در کارش

دلربایی همه آن نیست که عاشق بِکُشَند

خواجه آن است که باشد غَمِ خدمتکارش

جایِ آن است که خون موج زَنَد در دلِ لعل

زین تَغابُن که خَزَف می‌شکند بازارش

بلبل از فیضِ گل آموخت سخن، ور نه نبود

این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

ای که در کوچهٔ معشوقهٔ ما می‌گُذَری

بر حذر باش، که سر می‌شکند دیوارش

آن سفرکرده که صد قافله دل همرهِ اوست

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیتت گرچه خوش افتاد ای دل

جانبِ عشق عزیز است، فرومگذارش

صوفیِ سرخوش از این دست که کج کرد کلاه

به دو جامِ دگر آشفته شود دستارش

دلِ حافظ که به دیدارِ تو خوگر شده بود

نازپروردِ وصال است، مجو آزارش

Back to the banquet of the rose-bed, again hath come the bride of the rose

The sweet bulbul is where ? Say (to him that) song, he should bring forth.

O heart! ot separation complain not. For, in the world, Grief

is and joy; the thorn and the rose; degradation and exaltation.

Like the bow, doubled (bent) I am through grief

and I speak not, Yet, of abandoning those of bow eye-brow, arrow-casting (the beloved ones).

To the enemies, relate not the tale of the night of separation

For, not confidant of the mystery (of divine knowledge) is the heart of the Lords of malice (the Zahids dry, void of love for the Friend). 5.

(O true Beloved!) through Thy (musky) tress, revealed became my heart's agi- tation

Yes, on the part of musk, if it be the informer,— ^ 'tis not strange.

On Thy face, a thousand eyes are spectators

and Thou, Thyself, On any one's face, through grace, castest not a glance.

O heart! if thee, He consume, complain not of the pain (of consuming), Of love for Him, express breath (boast)

with the pain, be content.

Blind, the dust (of grief) of the heart of us (lovers, humble ones, darvishes) maketh the enemy's eye

O Hafiz! in the stage of supplication, place thy face in the dust.

Not, this time, (now), distraught of heart placed I my face On Thy threshold. Nay, in

eternity without beginning (I placed on it my face) with ardour (of love) and with supplication.

fekr bolbol hame an ast ke gol shod yaarsh

gol dar andishe ke chon 'eshve konad dar karsh

dalarbaii hame an nist ke 'ashegh bekoshand

khaje an ast ke bashad gham khadamatkarsh

jay an ast ke khun mowj zanad dar del la'l

zin taghabon ke khazaf mi-shakanad bazarsh

bolbol az feyz gol amukht sokhan, var na nabud

in hame ghul o ghazal t'bie dar mangharsh

ey ke dar kuch-ye m'shugh-ye ma mi-gozari

bar hazar bash, ke sar mi-shakanad diuarsh

an safarakarde ke sad ghafle del hamarhe ust

har koja hast khadaia be salamat darsh

sohbat 'afitt garche khosh oftad ey del

janbe 'eshgh 'aziz ast, farumagzarsh

sufi sarkhush az in dast ke kaj kard kalae

be do jam degar ashafte shavad dastarsh

del hafez ke be didare to khugr shade bud

nazaprurde vesal ast, maju azarsh