Ghazal 275

صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

وین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخش

طامات و شَطح در رَهِ آهنگِ چنگ نِه

تسبیح و طَیلَسان به مِی و مِیگُسار بخش

زُهدِ گران که شاهد و ساقی نمی‌خرند

در حلقهٔ چمن به نسیمِ بهار بخش

راهم شراب لعل زد ای میرِ عاشقان

خونِ مرا به چاهِ زَنَخدانِ یار بخش

یا رب به وقتِ گُل، گُنَهِ بنده عفو کن

وین ماجرا به سروِ لبِ جویبار بخش

ای آن که رَه به مشربِ مقصود بُرده‌ای

زین بحر، قطره‌ای به منِ خاکسار بخش

شکرانه را که چشم تو رویِ بتان ندید

ما را به عفو و لطفِ خداوندگار بخش

ساقی چو شاه نوش کند بادهٔ صَبوح

گو جامِ زر به حافظِ شب زنده دار بخش

sufi goli bachin o moraghgha' be khar bakhsh

vin zohd khashak ra be mi khushguar bakhsh

tamat o shath dar rah ahang chang na

tasbih o tailasan be mi o meigosar bakhsh

zohd garan ke shahed o saghi nemi-kharanad

dar halghe chaman be nasim bahar bakhsh

rahm sharab la'l zad ey mire 'asheghan

khun mara be chah zanakhdan yar bakhsh

ya rab be vaght gol, gonahe bande 'fu kon

vin majra be sarv lab juibar bakhsh

ey an ke rah be masharbe maghsud borde-ey

zin bahar, ghatre-ey be man khaksar bakhsh

shakrane ra ke cheshm to ruy batan nadid

ma ra be 'fu o lotf khadaunadgar bakhsh

saghi cho shah nush konad bade sabuh

gu jam zar be hafez shab zende dar bakhsh