Ghazal 271

دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

که چُنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مَپُرس

کَس به امّیدِ وفا ترکِ دل و دین مَکُناد

که چُنانم من از این کرده پشیمان که مپرس

به یکی جرعه که آزارِ کَسَش در پِی نیست

زحمتی می‌کشم از مردمِ نادان که مپرس

زاهد از ما به سلامت بگذر کـ‌این مِیِ لعل

دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس

گفت‌وگوهاست در این راه که جان بُگْدازد

هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرس

پارسایی و سلامت هَوَسم بود، ولی

شیوه‌ای می‌کند آن نرگسِ فَتّان که مپرس

گفتم از گویِ فلک صورتِ حالی پرسم

گفت آن می‌کشم اندر خمِ چوگان که مپرس

گفتمش زلف به خونِ که شکستی؟ گفتا

حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

Went heart and faith; and the Heart-Ravisher (God) with reproach arose, And said:— " Sit not with me; for, from thee, safety—— hath risen." Of

whom heardest thou, who, at this banquet (of the world), hath awhile sat happy: Who, at the end of the companionship, not in remorse hath risen.

If, with its tongue (wick), the candle expressed a boast of that laughing

face In fine (for that boast), nights before thy lovers, it (burning) hath risen.

In the sward, from the border of the rose and the cypress, the

spring breeze, In longing for that cheek and stature of Thine,- hath risen. 5.

Intoxicated, Thou passedest by, and from the Khilvatis of angels

The tumult of resurrection at the sight of Thee hath risen.

Before thy (graceful) gait, from shame its foot uplifted not, The head-extending

(lofty) cypress that, with grace of stature and of form, ' hath risen.

Hafiz! cast off this religious garment (of hypocrisy). Perchance thou mayst (in safety) take thy life

For, from the religious garment of hypocrisy and of miracle, fire (wherein thou mayst be consumed) hath risen. • 2.

Whoever in the world passed his life in ease, — at the end,

suffered remorse for his idle conduct. Save remorse, the world's work hath no fruit.

...

daram az zolf siahsh gelee chandan ke mapors

ke chenan ze u shade-am bi sar o saman ke mapors

kas be omid vafa tork del o din makonad

ke chonanm man az in karde pashiman ke maparas

be yaki jor'e ke azare kasash dar pei nist

zhamti mi-kesham az mardom nadan ke maparas

zahed az ma be salamat bagazar k-in mi la'l

del o din mi-bord az dast bedan san ke maparas

goft-vaguhast dar in rah ke jan bogdazd

har kasi 'rabde-ey in ke mabin an ke maparas

parsaii o salamat havasm bud, vali

shive-ey mi-konad an narges fattan ke maparas

goftam az guy falak surte hali parasam

goft an mi-kesham andar khame chugan ke maparas

gafatamash zolf be khun ke shakasti? gofta

hafez in ghesse deraz ast be gharan ke maparas