Ghazal 233

دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر

کز آتش درونم دود از کفن برآید

بنمای رخ که خَلقی والِه شَوَند و حیران

بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید

جان بر لب است و حسرت در دل که از لبانش

نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید

از حسرتِ دهانش آمد به تنگ جانم

خود کامِ تنگدستان کی زان دهن برآید

گویند ذکرِ خیرش در خیلِ عشقبازان

هر جا که نامِ حافظ در انجمن برآید

dast az talab nadarm ta kam man barayad

ya tan resad be janan ya jan ze tan barayad

bagshai tarabatam ra ba'd az vafat o banagar

kaz atash darunm dud az kafan barayad

banmai rokh ke khalghi vaalee shavand o hiran

bagshai lab ke faryad az marad o zan barayad

jan bar lab ast o hasrat dar del ke az labansh

nagarafte hich kami jan az badan barayad

az hasrat dahansh amad be tang janam

khod kam tanagadastan key zan dahan barayad

guind zakre khirsh dar khile 'shaghbazan

har ja ke nam hafez dar anajamn barayad