Ghazal 209

قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبود

ور نه هیچ از دلِ بی‌رحمِ تو تقصیر نبود

منِ دیوانه چو زلفِ تو رها می‌کردم

هیچ لایق‌ترم از حلقهٔ زنجیر نبود

یا رب این آینهٔ حُسن چه جوهر دارد؟

که در او آهِ مرا قُوَّتِ تأثیر نبود

سر ز حسرت به درِ میکده‌ها بَرکردم

چون شناسایِ تو در صومعه یک پیر نبود

نازنین‌تر ز قَدَت در چمنِ ناز نَرُست

خوش‌تر از نقشِ تو در عالمِ تصویر نبود

تا مگر همچو صبا باز به کویِ تو رَسَم

حاصلم دوش به جز نالهٔ شبگیر نبود

آن کشیدم ز تو ای آتشِ هجران که چو شمع

جز فنای خودم از دستِ تو تدبیر نبود

آیتی بود عذابْ اَنْدُهِ حافظ بی تو

که بَرِ هیچ کَسَش حاجتِ تفسیر نبود

Desire for thy lip, ever my heart hath

O Lord! from Thy lip, what desire (is it that) it (the heart) hath ? The draught of love and the cup of desire, my soul, In the heart's cup, completely hath.

The one distraught for the beloved's tress ever, In the snare of calamity (of thy tress

or of love's pain), dwelling hath.

Until, by boldness, he maketh prey of a heart, On the rose (the

beloved's face), the snare of the violet (the dark tress), he hath. 5.

At last, it reacheth me ('tis my right) that I may plainly ask, Saying

— " What name is it that our heart-ravisher hath ?

" With the beloved, how sitteth that one, who, Thought of high and of

low, hath. Joyous of heart, (is) that one, who society, With the beloved, ever, hath.

Since, a moment, the (holding of the) assembly (of friends) is (with

the society 01 friends) happy, Hafiz The requisites of pleasure ever hath.

...

...

ghatle in khaste be shamshire to taghdir nabud

var na hich az del bi-rahme to taghsir nabud

man divane cho zolf to raha mi-kardam

hich laigh-taram az halghe zanjir nabud

ya rab in ayene hosn che juhr darad?

ke dar u ah mara ghovvate tasir nabud

sar ze hasrat be dar meykade-ha barakaradm

chon shanasaye to dar some'e yek pir nabud

naznin-tar ze ghadat dar chaman naz narost

khosh-tar az naghsh to dar 'alam tasuir nabud

ta magar hamcho saba baz be kuy to rasm

hasalm dush be joz nale shabgir nabud

an kashidm ze to ey atash hejran ke cho sham'

joz fanai khudm az dast to tadbir nabud

aiti bud 'zab andohe hafez bi to

ke bar hich kasash hajat tafsir nabud