Ghazal 20
غزل شمارهٔ ۲۰
8 couplets
روزه یکسو شد و عید آمد و دلها برخاست
می ز خُمخانه بهجوش آمد و می باید خواست
نوبهٔ زهدفروشانِ گرانجان بگذشت
وقتِ رندی و طرب کردنِ رندان پیداست
چه ملامت بُوَد آن را که چنین باده خورَد؟
این چه عیب است بدین بیخردی؟ وین چه خطاست؟
بادهنوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست
ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق
آنکه او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست
فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خونِ رزان است، نه از خون شماست
این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بُوَد نیز چه شد؟ مردم بیعیب کجاست؟
My heart, in desire of the face of Farrukh, Is in confusion like the (dishevelled) hair of Farrukh.
Save the (black) Hindu (slave) of his tress, is none, That enjoyed prosperity from the face—— of Farrukh.
The black (tress) pf good fortune is that which ever Is the fellow-traveller and the fellowknee-sitter of Farrukh.
Like the trembling aspen, becometh the cypress of the garden, If it see the heart-alluring stature of Farrukh. 5.
O Saki! give wine of arghavan hue To the memory of the eye of sorcery
of Farrukh. Bent like a bow, became my stature From grief continuous as the eye-brow- of Farrukh.
...
...
...
...
...
ruze yek-su shod o 'id amad o del-ha barkhast
mi ze khom-khane be-jush amad o mi bayad khuast
nub-ye zhadafrushane garan-jan bagazashat
vaght rendi o tarab karadne rendan pidast
che malamt bud an ra ke chenin bade khord?
in che 'eyb ast bedin bi-khardi? vin che khatast?
bade-nushi ke dar u ruy o riaii nabud
bahatar az zhadafrushi ke dar u ruy o riast
ma na rendan riaiim o harifane nafagh
an-ke u 'alam sar ast, bedin hal guast
farze aizd bagzarim o be kas bad naknim
vaan che guind rua nist, naguiim ruast
che shavad gar man o to chand ghadah bade khurim?
bade az khun razan ast, na az khun shamast
in che 'eyb ast kaz an 'eyb, khalal khaahad bud?
var bud niz che shod? mardom bi-'eyb kojast?