Ghazal 195

غلامِ نرگسِ مستِ تو تاجدارانند

خرابِ بادهٔ لعلِ تو هوشیارانند

تو را صبا و مرا آبِ دیده شد غَمّاز

و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

ز زیرِ زلفِ دوتا چون گذر کُنی بِنْگر

که از یَمین و یَسارت چه سوگوارانند

گذار کن چو صبا بر بنفشه زار و ببین

که از تَطاوُلِ زلفت چه بی‌قرارانند

نصیبِ ماست بهشت ای خداشناس برو

که مُستَحَقِّ کرامت گناهکارانند

نه من بر آن گُلِ عارض غزل سُرایم و بس

که عَندَلیبِ تو از هر طرف هزارانند

تو دستگیر شو ای خضرِ پی خجسته که من

پیاده می‌روم و هَمرَهان سوارانند

بیا به میکده و چهره ارغوانی کن

مرو به صومعه کآنجا سیاه کارانند

خلاصِ حافظ از آن زلفِ تابدار مباد

که بستگانِ کمندِ تو رستگارانند

To the adversary, utter not the mysteries of love and of intoxication,

So that, without knowledge (of love), in pain of self-worshipping, he may die.

Notwithstanding weakness and powerlessness, like the pleasant breeze be

In this Path (of love), more pleasant than body-soundness is sickness (in grief of love).

Veiled in the corner of safety, how can one be, As long

as, to me, the mysteries of intoxication thy narcissus (eye) uttereth ?

(O Zahid!) the lover (of the true Beloved) be; if not, one day, the world's work endeth

; (And), from the workshop of existence (the world), the picture of thy purpose unread (unattained, thou shall die). 5.

At the threshold (where humbleness is greatness) of the (true) Beloved, of the lofty sky (loftiness of rank) think not

(God foroid) that, from the summit of loftiness to the dust of lowliness, thou shouldest fall!

Although the thorn diminisheth life, pardon for it the rose seeketh,

By the side of intoxication's delight, easy is the bitterness of wine.

Sufi! the cup, drink; Hafiz! the great flagon prepare

; O ye short of sleeve, how long (practise ye) long-handedness ?

...

...

gholam narges mast to tajdaranand

kharab bade la'l to hushiaranand

to ra saba o mara ab dide shod ghammaz

o gar na 'ashegh o ma'shugh razdaranand

ze zir zolf duta chon gozar koni benagr

ke az yamin o yasart che suguaranand

gazar kon cho saba bar banafshe zar o bebin

ke az tatavole zalafat che bi-ghararanand

nasibe mast behesht ey khadashnas boro

ke mostahaghghe karamt ganahkaranand

na man bar an gol 'arz ghazal soraim o bas

ke 'andalibe to az har taraf hazaranand

to dasatgir sho ey khazre pi khajaste ke man

piade mi-ravam o hamrahan suaranand

biya be meykade o chehre arghuani kon

maru be some'e kanja siyah karanand

khalase hafez az an zolf tabdar mabad

ke basatgane kamande to rasatgaranand