Ghazal 178

هر که شد مَحرمِ دل در حرمِ یار بِمانْد

وان که این کار ندانست در انکار بِمانْد

اگر از پرده برون شد دلِ من عیب مکن

شُکرِ ایزد که نه در پردهٔ پندار بِمانْد

صوفیان واسِتَدَنْد از گروِ مِی همه رَخْت

دلقِ ما بود که در خانهٔ خَمّار بِمانْد

محتسب شیخ شد و فِسقِ خود از یاد بِبُرد

قصّهٔ ماست که در هر سرِ بازار بِمانْد

هر مِیِ لعل کز آن دستِ بلورین سِتَدیم

آبِ حسرت شد و در چشمِ گهربار بِمانْد

جز دلِ من کز ازل تا به ابد عاشق رفت

جاودان کس نشنیدیم که در کار بِمانْد

گشت بیمار که چون چشمِ تو گردد نرگس

شیوهٔ تو نَشُدَش حاصل و بیمار بِمانْد

از صدایِ سخنِ عشق ندیدم خوشتر

یادگاری که در این گنبدِ دَوّار بِمانْد

داشتم دلقی و صد عیبِ مرا می‌پوشید

خرقه رهنِ مِی و مطرب شد و زُنّار بِمانْد

بر جمالِ تو چنان صورتِ چین حیران شد

که حدیثش همه‌جا در در و دیوار بِمانْد

به تماشاگَهِ زلفش دلِ حافظ روزی

شد که بازآید و جاوید گرفتار بِمانْد

har ke shod maharme del dar harme yar bemand

vaan ke in kar nadanast dar ankar bemand

agar az parde birun shod del man 'eyb makon

shokr aizd ke na dar parde pandar bemand

sufian vaasetadand az garve mi hame rakht

dalghe ma bud ke dar khane khammar bemand

mahatasab sheykh shod o fesghe khod az yad bebarad

ghesse mast ke dar har sar bazar bemand

har mi la'l kaz an dast balurin setadim

ab hasrat shod o dar cheshm gharbar bemand

joz del man kaz azal ta be abad 'ashegh raft

javdan kas nashnidim ke dar kar bemand

gasht bimar ke chon cheshm to garadad narges

shive to nashodash hasl o bimar bemand

az sadaye sokhan 'eshgh nadidm khushatr

yaadgari ke dar in ganabde davvar bemand

dashatm dalghi o sad 'eyb mara mi-pushid

kherghe rahne mi o motreb shod o zonnar bemand

bar jamal to chenan surte chin hiran shod

ke hadissh hame-ja dar dar o diuar bemand

be tamashagahe zalafash del hafez ruzi

shod ke bazayad o jauid garaftar bemand