Ghazal 176

سَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمد

گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام

تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

مژدگانی بده ای خلوتیِ نافه‌گشای

که ز صحرایِ خُتَن آهویِ مُشکین آمد

گریه آبی به رخِ سوختگان بازآورد

ناله فریادرَسِ عاشقِ مسکین آمد

مرغِ دل باز هوادارِ کمان‌ابروییست

ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

ساقیا می بده و غم مخور از دشمن و دوست

که به کامِ دلِ ما آن بشد و این آمد

رسمِ بدعهدیِ ایّام چو دید ابرِ بهار

گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

چون صبا گفتهٔ حافظ بشنید از بلبل

عَنبرافشان به تماشایِ ریاحین آمد

saharm dolat bidar be balin amad

goft barkhiz ke an khasru shirin amad

ghadhi darakash o sarkhush be tamasha bakhram

ta babini ke nagart be che aiin amad

mazhadgani bedeh ey khalutye nafe-goshai

ke ze sharaye khotan ahuye moshkin amad

garie abi be rokh sukhatgan bazaurd

nale fariadrase 'ashegh meskin amad

morgh del baz huadare kaman-abruiist

ey kabutr nagran bash ke shahin amad

saghiya mi bedeh o gham makhor az dashaman o dust

ke be kam del ma an beshod o in amad

rasm bad'hadye ayyam cho did abre bahar

garie-ash bar saman o sanabal o nasrin amad

chon saba gafat-ye hafez bashnid az bolbol

'anabrafshan be tamashaye riahin amad