Ghazal 168
غزل شمارهٔ ۱۶۸
9 couplets
گداخت جان که شود کارِ دل تمام و نشد
بسوختیم در این آرزویِ خام و نشد
به لابه گفت شبی میرِ مجلسِ تو شوم
شدم به رغبتِ خویشش کمین غلام و نشد
پیام داد که خواهم نشست با رندان
بشد به رندی و دُردی کشیم نام و نشد
رواست در بَر اگر میتَپَد کبوترِ دل
که دید در رهِ خود تاب و پیچِ دام و نشد
بدان هوس که به مستی ببوسم آن لبِ لعل
چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد
به کویِ عشق مَنِه بی دلیلِ راه، قدم
که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد
فغان که در طلبِ گنج نامهٔ مقصود
شدم خرابِ جهانی ز غم تمام و نشد
دریغ و درد که در جست و جوی گنجِ حضور
بسی شدم به گدایی بَرِ کِرام و نشد
هزار حیله برانگیخت حافظ از سرِ فکر
در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد
A thousand breaches in my faith, with Thy dark eye-lashes, Thou hast made
Come, so that, out (of my heart) on account of Thy sick (languishing) eye, a thousand pains, (of mine) I may pluck.
Ho, O fellow-sitter, of my heart (the true Beloved!) from Whose memory, friends (who, in this world of non-existence are Thy companions
and slum- ber in Thy unity) have passed: Not a day be mine, the moment when, void of recollection of Thee, I sit.
...
...
...
...
...
...
...
gadakht jan ke shavad kar del tamam o nashod
basukhtim dar in arzuye kham o nashod
be labe goft shabi mire majles to shum
shodam be raghabte khuishsh kamin gholam o nashod
piam dad ke khaaham nashasat ba rendan
beshod be rendi o dordi kashim nam o nashod
ruast dar bar agar mi-tapad kabutre del
ke did dar rah khod tab o piche dam o nashod
bedan havas ke be masti babusm an lab la'l
che khun ke dar delam oftad hamcho jam o nashod
be kuy 'eshgh manee bi dalile rah, ghadam
ke man be khish namudm sad ahatmam o nashod
faghan ke dar talab ganj name maghsud
shodam kharab jahani ze gham tamam o nashod
darigh o dard ke dar jasat o jui ganj hozur
basi shodam be gadaii bar keram o nashod
hezar hile barangikht hafez az sar fekr
dar an havas ke shavad an negar ram o nashod