Ghazal 156

به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسد

تو را در این سخن، انکارِ کارِ ما نرسد

اگر چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند

کسی به حُسن و ملاحت به یارِ ما نرسد

به حق صحبت دیرین که هیچ محرمِ راز

به یارِ یک جهت حق‌گزارِ ما نرسد

هزار نقش برآید ز کِلکِ صُنع و یکی

به دل‌پذیری نقشِ نگارِ ما نرسد

هزار نقد به بازارِ کائنات آرند

یکی به سکهٔ صاحب عیارِ ما نرسد

دریغ قافله عمر کآن چنان رفتند

که گَردشان به هوایِ دیارِ ما نرسد

دلا ز رنجِ حسودان مرنج و واثق باش

که بد به خاطرِ امیدوارِ ما نرسد

چنان بِزی که اگر خاکِ ره شوی کس را

غبارِ خاطری از ره‌گذارِ ما نرسد

بسوخت حافظ و ترسم که شرحِ قصهٔ او

به سمعِ پادشهِ کام‌گارِ ما نرسد

be hosn o khalgh o vafa kas be yar ma narasad

to ra dar in sokhan, ankare kar ma narasad

agar che hosn-farushan be jelve amade-and

kasi be hosn o malaht be yar ma narasad

be hagh sohbat dirin ke hich maharme raz

be yar yek jahat hagh-gazare ma narasad

hezar naghsh barayad ze kelk son' o yaki

be del-paziri naghsh negar ma narasad

hezar naghd be bazar ka'enat arand

yaki be sak-ye saheb 'iare ma narasad

darigh ghafle 'omr kan chenan rafatanad

ke garadshan be havaye diare ma narasad

dala ze ranje hasudan maranaj o vaasgh bash

ke bad be khater amiduare ma narasad

chenan bezi ke agar khak rah shui kas ra

ghabare khatri az rah-gazare ma narasad

besukht hafez o tarasam ke sharhe ghesse u

be sam'e padashhe kam-gare ma narasad