Ghazal 151

دَمی با غم به سر بردن، جهان یک سر نمی‌ارزد

به می بفروش دلقِ ما، کز این بهتر نمی‌ارزد

به کویِ می فروشانش، به جامی بر نمی‌گیرند

زهی سجادهٔ تقوا که یک ساغر نمی‌ارزد

رقیبم سرزنش‌ها کرد کز این باب رُخ برتاب

چه افتاد این سر ما را که خاکِ در نمی‌ارزد؟

شکوهِ تاجِ سلطانی که بیمِ جان در او دَرج است

کلاهی دلکش است اما به تَرکِ سر نمی‌ارزد

چه آسان می‌نمود اول غمِ دریا به بوی سود

غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد

تو را آن بِهْ که رویِ خود ز مشتاقان بپوشانی

که شادیِّ جهانگیری، غمِ لشکر نمی‌ارزد

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیایِ دون بگذر

که یک جو مِنَّتِ دونان دو صد من زر نمی‌ارزد

(O Murshid!) come back

and of my straitened heart, the soul's sincere friend - be: Of this consumed one (with love), the reposer of hidden mysteries - be.

Of that wine which in the wine-house (the stage) of love, they sell, Me, two or three cups give; and say

— '' Ramazan, it - be!" O Arif, holy traveller! when to the khirka (of hypocrisy), thou settest fire, An effort, make; and of the circle of profligates (outwardly bad, inwardly good) of the world, chief be.

That (true) Beloved who said: — " For thee, looker and expecter is My heart" Say: —

" In safety, behold I arrive! expecter - be. " i. This may be addressed to the true Beloved.

...

...

...

...

dami ba gham be sar baradan, jahan yek sar nemi-arazd

be mi bafrush dalghe ma, kaz in bahatar nemi-arazd

be kuy mi farushansh, be jami bar nemi-girand

zhi sajjade taghva ke yek saghar nemi-arazd

raghibm sarazanash-ha kard kaz in bab rokh bartab

che oftad in sar ma ra ke khak dar nemi-arazd?

shakuhe taje saltani ke bim jan dar u darj ast

kalahi dalakash ast amma be tork sar nemi-arazd

che asan mi-nemud avval gham darya be buy sud

ghalat kardam ke in tufan be sad gohar nemi-arazd

to ra an be ke ruy khod ze mashtaghan bapushani

ke shadi jahangiri, gham lashakar nemi-arazd

cho hafez dar ghana't kush o az daniaye dun bagazar

ke yek ju mennat dunan do sad man zar nemi-arazd