Ghazal 137

دل از من بُرد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهاییَم در قصدِ جان بود

خیالش لطف‌هایِ بی‌کران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم؟

که با ما نرگسِ او سر گران کرد

که را گویم که با این دردِ جان‌سوز

طبیبم قصدِ جانِ ناتوان کرد

بدان سان سوخت چون شمعم که بر من

صُراحی گریه و بَربَط فغان کرد

صبا گر چاره داری وقت، وقت است

که دردِ اشتیاقم قصدِ جان کرد

میان مهربانان کی توان گفت؟

که یارِ ما چُنین گفت و چُنان کرد

عدو با جانِ حافظ آن نکردی

که تیرِ چشمِ آن ابروکمان کرد

(O Beloved!) To utter to thee the state of my heart— is my desire

To hear news of my heart (by way of counsel and advice) is my desire.

Behold the crude desire how the well-known tale (of love) To conceal from the watchers (hypocrites

or devils) is my desire, A night of power (the twenty-seventh night of the Ramazan) like this, precious and holy, To sleep with thee till day, is my desire.

Alas! the unique pearl (mysteries of divine knowledge) s,o tender To pierce (understand) in the dark night (the world), is my desire. 5. O breeze (Murshid)! to-night (in this world), give help (and make me honoured by union with the true Beloved)

For, in the morning time (in the next world), to blossom-^— is my desire.

For exaltation's sake, with the point of the eye-lash To sweep the dust of the Path (of love)

is my desire. In abhorrence of the (false) claimants, like Hafiz To utter profligate verse——. is my desire.

...

...

...

...

del az man bord o ruy az man nahan kard

khoda ra ba ke in bazi tavan kard

shab tanhaiyam dar ghasde jan bud

khialsh lotf-haye bi-karan kard

chera chon lale khunin del nabashm?

ke ba ma narges u sar garan kard

ke ra guyam ke ba in dard jan-suz

tabibm ghasde jan natuan kard

bedan san sukht chon sham'm ke bar man

sorahi garie o barbat faghan kard

saba gar chare dari vaght, vaght ast

ke dard ashtiaghm ghasde jan kard

miyan maharbanan key tavan goft?

ke yar ma chenin goft o chenan kard

'du ba jan hafez an nakardi

ke tire cheshm an abrukman kard