Ghazal 132

به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کرد

عَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغرِ زَرّینِ خور، نهان گردید

هِلال عید به دورِ قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیازِ کسی که از سرِ درد

به آبِ دیده و خونِ جگر طهارت کرد

امام خواجه، که بودش سرِ نمازِ دراز

به خونِ دخترِ رَز، خرقه را قِصارت کرد

دلم ز حلقهٔ زلفش به جان خرید آشوب

چه سود دید؟ ندانم، که این تجارت کرد

اگر امامِ جماعت طلب کند امروز

خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

be ab roshan mi, 'arfi tahart kard

'alai alassabah, ke meykhane ra ziart kard

hamin ke saghar zarrine khor, nahan gardid

helal 'id be dowr ghadah ashart kard

khusha namaz o niaz kasi ke az sar dard

be ab dide o khun jegar tahart kard

amam khaje, ke budsh sar namaz deraz

be khun dakhatre raz, kherghe ra ghesart kard

delam ze halghe zalafash be jan kharid ashub

che sud did? nadanm, ke in tajart kard

agar amame jama't talab konad emruz

khabar dahid ke hafez be mi tahart kard