Ghazal 12

ای فروغِ ماهِ حُسن‌، از روی رخشان شما

آبِ‌روی خوبی از چاه زَنَخدان شما

عزم دیدار تو دارد جانِ بر لب آمده

باز گردد یا برآید؟ چیست فرمان شما؟

کَس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت

بِه که نفروشند مستوری به مستان شما

بخت خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر

زان که زد بر دیده آبی، روی رخشان شما

با صبا همراه بفرست از رخت گل دسته‌ای

بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما

عمرتان باد و مراد ای ساقیانِ بزمِ جم

گرچه جام ما نشد پُر مِی به دوران شما

دل خرابی می‌کند، دلدار را آگه کنید

زینهار ای دوستان‌، جان من و جان شما

کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند‌؟

خاطر مجموع ما، زلف پریشان شما

دور دار از خاک و خون دامن، چو بر ما بگذری

کَاندَر این ره کشته بسیارند، قربان شما

می‌کند حافظ دعایی، بشنو، آمینی بگو

روزی ما باد لعل شَکَّرافشان شما

ای صبا با ساکنانِ شهرِ یزد از ما بگو

کِای سر حق‌ناشناسان گوی چوگان شما

گرچه دوریم از بساط قُرب‌، همّت دور نیست

بندهٔ شاه شماییم و ثناخوان شما

ای شَهنشاه بلند اختر‌، خدا را همّتی

تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما

Since, around the (true) Beloved's cheek, time wrote the line (of down),

Truly, by His face, fell the moon of the sky into error.

From desire of His lip, which, more pleasant than the water of life,

is,—- Went flowing from my eye a fountain of water, like the (mighty) Euphrates.

On that cheek of silver hue, behold the dark mole, Verily, this dot of musk, left on the moon's face, (is) that (mole). (O true Beloved!) hair loosed; and sweat (through passion's heat) expressed, since Thou hast come to the sward

(Yellow) like saffron (through shame of Thy resplendent face) became the face of the (red) rose; and musk (through shame of Thy dark, musky tress), and rose-water (through shame of Thy perfumed sweat) fell asunder and as naught became. 5.

In desire of Thee, sometimes I give, like the (contemptible) dust, my soul and heart

Sometimes, like the (amorous) duck, with water (of tears), I quench the fire of love. • If me, as a slave of his, the King accept, Ever as a welcome, I, the slave, the bond for his service, give.

O Hafiz! ashamed of thy (lustrous) verse hath become the (gleaming) water of life

" In desire of His love, in this way, (thrilling) verse hath uttered none. i.

On seeing the beauty of His face, the moon fell into error

and thought: — " Perchance this also is a moon! "

...

...

...

...

...

...

...

ey farughe mah hosn-, az ruy rakhshan shoma

ab-ruy khubi az chah zanakhdan shoma

'zam didar to darad jan bar lab amade

baz garadad ya barayad? chist farman shoma?

kas be dowr naragasat tarfi nabasat az 'afit

be ke nafrushand masturi be mastan shoma

bakht khuab-alud ma bidar khaahad shod magar

zan ke zad bar dide abi, ruy rakhshan shoma

ba saba hamrae bafarasat az rakht gol daste-ey

bu ke buii bashnuim az khak bastan shoma

'martan bad o morad ey saghiane bazme jam

garche jam ma nashod por mi be duran shoma

del kharabi mi-konad, deldar ra age kanid

zinhar ey dustan-, jan man o jan shoma

key dahad dast in gharaz ya rab ke hamadastan shund-?

khater majmu' ma, zolf parishan shoma

dowr dar az khak o khun daman, cho bar ma bagazri

kaandar in rah kashte basiarand, gharban shoma

mi-konad hafez d'aii, beshno, amini begu

ruzi ma bad la'l shakkarafshan shoma

ey saba ba saknane shahr yazd az ma begu

keai sar hagh-nashnasan guy chugan shoma

garche durim az basat ghorb-, hemmat dowr nist

bande shah shamaiim o sanakhuan shoma

ey shahanshae boland akhatr-, khoda ra hamamti

ta babusm hamcho akhatr khak aiuan shoma