Ghazal 106

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

سلامتِ همه آفاق در سلامتِ توست

به هیچ عارضه شخصِ تو دردمند مباد

جمالِ صورت و معنی ز امنِ صحتِ توست

که ظاهرت دُژَم و باطنت نَژَند مباد

در این چمن چو درآید خزان به یغمایی

رهش به سروِ سهی قامتِ بلند مباد

در آن بساط که حُسن تو جلوه آغازد

مجالِ طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد

هر آن که رویِ چو ماهت به چشمِ بد بیند

بر آتشِ تو به جز جانِ او سپند مباد

شفا ز گفتهٔ شِکَّرفِشانِ حافظ جوی

که حاجتت به عِلاجِ گلاب و قند مباد

tanat be naz tabiban niazamand mabad

vajud nazakt azarad-ye gazanad mabad

salamat hame afagh dar salamat tost

be hich 'arze shakhse to daradamanad mabad

jamal surt o ma'ni ze amne shate tost

ke zahart dozham o batant nazhand mabad

dar in chaman cho daraid khazan be yaghmaii

rahash be sarv shi ghamte boland mabad

dar an basat ke hosn to jelve aghazd

majale t'n-ye badbin o badapasanad mabad

har an ke ruy cho maht be cheshm bad bind

bar atash to be joz jan u sapanad mabad

shafa ze gafat-ye shekkarfeshane hafez jui

ke hajatt be 'elaje galab o ghanad mabad